Vrijdag 10 april zijn we op ons gemakje naar het winkelcentrum Sambil bij Willemstad gegaan. Dit ging pas om 11 uur open dus we hadden geen haast. Het is best het aardige mall met de bekende merken die we ook in Nederland hebben zoals Calvin klein, Tommy Hilfiger, victoria’s Secret etcetera. Er staat ook een Zara op de planning en er zijn ook winkels die uit Frankrijk of Australië komen waar ik nog nooit van heb gehoord. We voelden niet echt de behoefte om ergens naar binnen te gaan behalve bij de Bed, bath and Beyond maar alles was er zo duur en de geurtjes eigenlijk zo nep dat we ook daar niks gekocht hebben.

Er was ook een Food Court maar dat zag er niet heel gezellig uit. Dus besloten we ter plekke door te rijden naar Jan Thiel en daar bij Villa vis te gaan eten. Die heeft een hele hoge beoordeling en we zijn er benieuwd naar.

De andere foto’s zijn nog in de mall gemaakt of op weg van de mall naar Villa vis. Je moet er zeggen welke vis je wil ( ze zijn wel al dood en schoon) en die gaan ze dan vers voor je bakken, je kunt er ook sushi bestellen. Er staat bij dat ze het vers voor je maken en als je het te lang vindt duren krijg je geen geld terug. 😂

De vis was lekker maar ook niet super bijzonder voor het geld dat je ervoor moet betalen maar we hebben er lekker gezeten met zicht op bootjes.

Daarna gaan we weer door naar de Mangusa hypermarket waar wij voor de laatste keer deze vakantie boodschappen gaan doen Het is er deze keer gelukkig niet zo heel druk. Dan rijden we weer drie kwartier terug naar huis en plonsen we het zwembad weer in. Het is ook alweer tegen vieren.

Op zaterdag 11 april gaan we in de ochtend maar weer naar het strand omdat hier ook op zaterdag wordt gewerkt en ze weer beton staan te storten hier tegenover.

Het is weer heerlijk onder ons parasolletje, we gaan veel het water in en verwennen onszelf weer met een heerlijke smoothie. Voor een zaterdag is het ook helemaal niet zo druk vandaag. In de middag lig ik heerlijk met mijn telefoon en mijn Linda in de schaduw bij het zwembad. We eten altijd op ons terras bij zonsondergang en als de zon echt onder is verhuizen we naar de de woonkamer met koffie en thee en televisie. Maar meestal is dat dan al echt tegen achten.

Zondag 12 april gaan we naar het Rescue Paw Center. Dat zit hier vlakbij het Villapark. Dat is een locatie waar ze zwerfhonden en pups opvangen die op straat leven. De eerste keer op Curaçao werd ik helemaal naar van al die honden langs de weg. Was voor mij bijna een reden om hier nooit meer terug te komen. Uiteindelijk ben ik hier toch weer en wen je er bijna aan. Mede dankzij de wetenschap dat veel van deze honden gesteriliseerd of gecastreerd zijn. Helaas zijn het er nog steeds heel veel. Hopelijk is het eens écht klaar.

Op vrijdag, zaterdag en zondag kun je dit centrum bezoeken in de ochtend tussen 10 en 12 uur. Je kunt er knuffelen met de puppies om ze te helpen socialiseren en ze geven er rondleidingen om te vertellen wat ze doen. Ik had hier eigenlijk met Tom naartoe gewild maar dat kwam er niet van. Gelukkig wilde Huub toch wel met me mee.

Er zijn twee ruimtes waar je op een bank kunt zitten en je een puppy kunt pakken en knuffelen. Aan de muur hangen foto’s met namen en geschatte geboortedatum.

Och, wat een schatje heb ik, hij zit zo rustig en af en toe krijg ik een lebber op mijn kin als ik tegen hem praat.

Op een gegeven moment krijgen we een rondleiding en wordt er van alles verteld over o.a. de volwassen honden die er zitten, waarvan er een aantal al vaker zijn geplaatst maar weer zijn teruggekomen omdat ze een soort houdinies zijn en maar blijven ontsnappen. 😂 Twee daarvan blijven nu permanent op de opvang en ook daar hebben ze dubbele hekken geplaatst, bovenaan het schuin naar binnen geplaatst en nog krijgt Charlie het voor elkaar om steeds weer in andere rennen teruggevonden te worden. Ze hebben hier ook een trap neuter and return policy en dankzij giften kunnen ze heel veel dieren steriliseren en castreren. Ook worden ze gesteund door de lokale bedrijven op Curaçao.

Het gedeelte waar we mogen komen, daar verblijven voornamelijk pups en de dieren die er lang verblijven. Heel veel dieren worden geadopteerd door mensen in Nederland en België. Het is ook mogelijk om een dier wat daar langer zit te adopteren op afstand zodat je helpt met de medische kosten en voer en dergelijke van een bepaald dier.

Het is natuurlijk weer boven de 30 graden en we staan vol in de zon dus het is bloedheet maar wel superleuk en interessant. We mogen daarna ook nog de hokken van andere pups in en daar hangen twee pups in mijn touwtje van mijn shirt, die het helemaal leuk vinden. Eentje zet nog zijn kleine scherpe tandjes in mijn hand waardoor ik moet gaan vragen om een doekje voor het bloed. Ze verkopen in een winkeltje van alles wat gemaakt is voor het goede doel en daarvoor wordt verkocht. Ik koop er een knuffelhondje en we laten nog een aardig bedrag als donatie in de donatiepot achter.

Het was een leuke ochtend, Ik ben blij dat we zijn geweest. Ik had nog heel veel vragen gehad maar ik wilde niet vertellen dat ik bij de Dierenbescherming werk en wijsneuzig doen dus ik heb me erg ingehouden.

Er werd nog een groepsfoto gemaakt, die ik al terug vond op Instagram in het heel klein. 😂 Zie rechtsonder.

Dan gaan we weer terug naar huis. In Middag doen we verder niet veel zinnigs. We hadden gereserveerd bij Het Restaurant Karakter wat heel mooi aan zee ligt met prachtig uitzicht. Maar ik krijg een mail dat ze vrijdag brand hebben gehad in de keuken en dat ze daarom alleen nog maar een aangepast menu hebben. Ze zetten er niet bij wat er aangepast is. Dat vinden wij stom. Vertel dan wat je allemaal wel en wat je niet meer kan klaarmaken. Ik baal ervan want Ik had me hierop verheugd en we hadden het al even geleden gereserveerd. Restaurants met uitzicht op zee zijn er in Willemstad en omgeving veel maar hier in deze buurt bijna niet. Wij willen niet gaan eten in Willemstad en dan in het donker nog een half uur terugrijden met al die honden langs de weg die je niet ziet.

Uiteindelijk reserveren we toch maar weer bij landhuis Daniel, omdat het eten daar erg goed was. Het smaakte ook weer allemaal erg lekker. ♥️

We bespreken samen hoe heerlijk deze vakantie was, helemaal niks naars, we hoefden niet terug voor mijn moeder, waar ik mij van tevoren zorgen over had gemaakt. Het weer, het huis, de stranden, de mensen en alles eromheen was heerlijk. We hadden best nog langer kunnen blijven! We zijn nog niet uitgesproken of we horen knalgeluiden. We kijken elkaar aan en zeggen ‘Oei moeten we duiken?’ Zou toch lullig zijn dat je net bespreekt dat het allemaal zo leuk was en dat we dan worden doodgeschoten. 😂😂

Daarna rijden we terug naar huis maar er was vandaag een oogstfeest in het plaatsje Barber en het lijkt alsof heel Curaçao daar was. Er staat echt een megafile de andere kant op en iedereen is of lijkt bezopen. Ze hebben allemaal groot licht aan, af en toe zit er ook zo’n praalwagen bij met feestende en dansende mensen. Maar de motor- en quadrijders rijden bijna allemaal langs de file maar dus op ónze weghelft en ook nog eens hard. Het is echt heel eng, wij rijden heel langzaam en bijna rechts in de greppel. Onderstaande foto is pas van als we bijna thuis zijn en zonder motorrijders. In het begin was ik te verstijft van schrik om eraan te denken om een foto te maken en zat ik met gekromde tenen.

We zijn heel blij als we weer bij Villapark Fontein zijn aangekomen. De bewaking vertelt ook dat er heel wat ongelukken zijn gebeurd die dag. We hebben ook heel vaak sirenes gehoord gedurende de hele dag. Toch fijn dat we ook dit weer overleefd hebben.🥰😁