Over Marjolein

Ik ben Marjolein, getrouwd met Huub en moeder van volwassen zonen Tom en Derk. Op vakantie gaan naar Amerika is jaren een droom geweest. In 2009 werd deze droom werkelijkheid. Voor en ook na deze vakantie ben ik veel reisverhalen gaan lezen om er zo achter te komen wat ik allemaal nog graag wilde zien en doen. Vanwege een beperkt budget ben ik vooral gaan letten op hoe, waar en wanneer je het beste tickets kunt kopen, auto's huren e.d. Ook het boeken van hotels bleek veel goedkoper te kunnen als je bijtijds gaat zoeken. Veel mensen vinden dit zonde van de tijd, ik vind het juist leuk om een geweldige vakantie te hebben zonder er de hoofdprijs voor te betalen.

20-9 Parijs gecanceld en weer thuis

Ik voel mij al een paar dagen niet lekker. Snipverkouden, keelpijn, hoest als een zeehond en moe en bleh. Maar ja, we zouden nog naar Parijs. We kunnen nog annuleren en ons geld terugkrijgen maar het voelt wel heel naar om iets wat een half jaar geleden geboekt is 1 dag tevoren te annuleren. Ook heeft Huub er zin in en Derk is thuis met Elles, die is vast ook niet blij als we ineens 3 dagen eerder thuiskomen. Kortom, ik vind het heel moeilijk maar op het moment dat we het besluit hebben genomen ben ik opgelucht.

Parijs moet je doen als je ervan kunt genieten en je moet je lekker genoeg voelen om er uren te rond te wandelen. En dat is nu gewoon zeker niet het geval. Nu ook met corona, als ik in de metro een hoestbui zou krijgen, kijkt iedereen je ook aan met een blik waar je niet vrolijk van wordt…

De nacht in Ennezat van gisteren stond vast en konden we niet meer annuleren. Maar van daar naar huis was nog 950 km en voor Huub alleen is het best veel. We waarschuwden Derk dat we waarschijnlijk maandag thuis zouden komen maar mocht Huub te moe zijn, dan zouden we alsnog een hotel boeken ergens.

Na een nacht in het geweldige huisje in Ennezat zijn we om 6.00 uur opgestaan en om 7.00 uur weggereden. De reis ging eigenlijk heel voorspoedig en om 17.00 uur na alleen een file rond Rotterdam waren we thuis.

Heel jammer dat we Parijs moesten overslaan maar dat gaan we een andere keer wel doen. Zo ver is het gelukkig niet!

Ik heb voor de zekerheid een covidtest gedaan en die is negatief dus ik ben “gewoon” snipverkouden.

Wat een fantastische vakantie hebben wij gehad! Behalve het weekend in Garmisch Partenkirchen waar het niet stopte met regenen, hebben we ook echt mazzel gehad met het weer.

Wij zijn heel wat grenzen (10!) over gegaan deze reis en nergens gecontroleerd. Alle covidpapieren voor Italië en Frankrijk waren ook “voor niks” ingevuld. In Frankrijk zou ons overal gevraagd worden naar onze ‘green pass’ maar dat is een paar keer gebeurd bij een restaurant maar ook even vaak niet. Eerlijk gezegd is het ook in 2 seconden klaar en je mag naar binnen. Makkelijker dan dat je je naam en adres op een lijst moet invullen bij restaurantbezoek..

Ik wil iedereen bedanken voor het meelezen! Fijn dat jullie meegeleefd en meegenoten hebben. Bedankt voor de complimenten voor mijn foto’s van mijn simpele cameraatje. (Zo blij dat ik niet steeds die grote mee hoefde te slepen) Ik weet dat reageren via het blog lastig is. Maar ook op andere manieren heb ik veel reacties gekregen, bedankt dus ook daarvoor!

Tot een volgende keer weer!!😘😘🌞

19-9 Van la Ciotat naar Ennezat

Om 9.30 uur hebben we met Camille afgesproken en stipt op tijd staat ze voor de deur. Het is trouwens een frêle knap vrouwtje van in de dertig met een megagrote Jeep. De meeste verhuurders waren toch juist oudere dames.

Maar we hebben in ons beste Frans (en dat is niet best) verteld dat we enorm hebben genoten in haar huis en haar bedankt en au revoir gezegd.

Daarna nog de route bepaald en getankt en uiteindelijk reden we om 10.00 la Ciotat uit met weer prachtig weer.

Nou, daarna uren gereden met af en toe wat stops.

Wat een leuke plek zeg! Supermooi ingericht, ik zou willen dat mijn slaapkamer zo leuk was.

En de tuin is ook echt supergezellig, zo jammer dat het regent en maar 15 graden is. Het huis staat bijna naast een hele oude kerk, verder is het een minidorpje en is er alleen een afhaalpizzeria open.

We besluiten na een uurtje om 10 minuten te rijden naar een Buffalo grill, ook zo’n nostalgisch traditioneel iets. Vroeger met de kids naar Frankrijk, aten we minimaal 1x bij dit restaurant. Beetje Amerikaanse stijl inrichting en eten en je krijgt er gratis popcorn bij je drankje en je kunt als toetje o.a. een suikerspin nemen. Dat vinden kids geweldig natuurlijk maar het eten is er ook gewoon goed en niet duur.

Lekker gegeten dus en toen weer naar ons “huisje”.

Daar lekker gedoucht, en op onze tabjes en ik aan het blog. Morgen vroeg op en weer verder.

Tot morgen!!😘😘

18-9 Les calanques

Vandaag weer bijtijds op, echt een uitslaapvakantie is het niet. Maar over het algemeen slaap ik wel beter dan thuis.

Na een ontbijt gaan we naar het oude centrum en kopen 2 kaartjes voor de boot langs de calanques (kloven) tussen La Ciotat en Marseille. De boot vertrekt om 10.30 uur en we hebben nog een uur om in het stadje zelf te kijken.

Het is om 10.00 uur al 30 graden en er staat vrijwel geen wind. We zijn blij dat we zo op een boot mogen! Als we het wel hebben gezien, gaan we in de schaduw zitten op de trap bij de kerk hierboven.

Om 10.10 wordt het druk bij de boot en gaan we er ook maar staan, in de hoop dat we nog een plekje buiten hebben. Dat lukt gelukkig net. De ramen zijn getint en anders worden alle foto’s zo gek van kleur.

We zitten helemaal achterin buiten onder een dakje, dus niet vol in de zon. De boottocht duurt 2,5 uur en onderweg raken we de tel en de namen een beetje kwijt maar het kan jullie waarschijnlijk toch niet schelen dus zoek ik het ook niet op. Haha!

Hieronder veeeel foto’s van onderweg.

Om 13.00 staan we dan weer aan wal en ik moet nodig plassen. We gaan bij een restaurantje zitten, bestellen een crêpe en kunnen mooi even naar het toilet.

Morgen vertrekken we hier weer en gaan we richting noorden, Clermont Ferrand of Ennezat heet het plaatsje waar we overnachten. Puur een tussenstop voor we de dag erna naar Parijs gaan.

We zullen de kust en de temperatuur vast nog gaan missen!!

17-9 Park Mugel en strand

Vanmorgen was ik weer op tijd voor een zonsopkomst. Het belooft een mooie dag te worden. De wind is gaan liggen en de zee ligt er kalmpjes bij.

Huub en ik zouden nog naar park Mugel gaan en naar de calanque (kloof) hier. Morgen is het weekend en is het er vast druk ‘en er hangt weer het nodige klim- en wandelwerk aan vast, dus we kunnen het ook maar het beste in de ochtend doen.

Zo komt het dat we om 8.45 uur al bij het park staan. Wat echter heel irritant is in Frankrijk, is de slechte ⁹bewegwijzering en in parken vind je helemaal niks. We proberen met Google maps te vinden waar we heen willen. We sjouwen een enorme berg op die zo steil is dat er touwen naast het pad en de trappen hangen om je aan vast te houden. Echt honderden meters omhoog. Ik hijg als een paard en we moeten af en toe even op adem komen. Ik denk dat ik door moet zetten en het uitzicht straks vast prachtig is!!

Komen we boven…valt het toch tegen!! Wat, ben ik hiervoor naar boven geklommen??? Ik was er echt sjaggerijnig van. Er waren er meer die hijgend boven kwamen, die waren vast ook niet blij. Uiteindelijk hebben we nog een tijdje in het park rond gesjouwd maar de calanque hebben we niet gezien en ik had ook geen puf meer om daar nog weer naartoe te klimmen…

Strand bij de ingang

We besluiten de auto te pakken en we rijden naar het plaatsje hiernaast, St Cyr sur Mer, 10 minuten weg. We vinden een parkeerplek aan een mooi strand. Het waait er wel maar eigenlijk is het juist wel lekker.

Na ruim 2 uur rijden we weer naar het appartement, gaan douchen, lezen, etc.

Om 19.00 uur gaan we eten bij Zenith bij het terras waar we de hele dag uitzicht op hebben en dat ook onder ons zit. Het smaakt goed en we hebben mooi zicht op weer een zonsondergang.

Het was weer een mooie, volle dag vandaag. Morgen de laatste hele dag hier, we hebben nog niet veel van Ciotat zelf gezien, dat gaan we morgen maar eens doen. Tot dan!😘

16-9 Route des Crêtes en Cassis

De zee met de storm maakt een ontzettende herrie maar als je de schuifpui dicht doet hoor je niets meer! Het is een oud gebouw maar echt mooi opgeknapt met nieuwe ramen, deuren, badkamer, toilet etc. Vannacht heeft het flink geonweerd, ik heb het dus niet gehoord, maar wel gezien omdat mijn rolluik niet helemaal dicht was. We hebben rustig aan gedaan en pas om 10.30 uur zaten we aan ons ontbijt. Het is droog en bewolkt met af en toe wat zon.

Om 7.30 uur vanmorgen…

Een uur later gaan we de route des Cretes rijden. De Corniche des Crêtes is een pittoreske en smalle kustweg in het zuiden van Frankrijk, die van Cassis naar La Ciotat langs de Middellandse Zee slingert. De weg werd in 1969 voor het verkeer geopend en leidt langs de Falaises naar Cap Canaille, een kaap 362 meter boven de zee en de hoogste klif van Frankrijk.

Als we bij Cassis aangekomen zijn, gaat het steil naar beneden. Er zijn 2 jongens naar beneden aan het rennen. Dat ziet er eng uit want je kunt er bijna niet remmen. Gelukkig vallen ze niet.

Bij Cassis is een calanque, een soort kloof met een haventje erin. Je kunt er helemaal omheen lopen maar daarvoor moet je eerst tientallen meters naar beneden langs rotsen en dus ook weer omhoog terug. We doen een stuk maar zien dan hoe ver het nog is en dat moeten we straks weer omhoog klimmen….. We laten deze maar even voorbij gaan en gaan weer terug. We lopen wel aan deze kant langs de haven tot het begin. Dat is ook nog spannend en ook weer klimmen genoeg. Het is wel prachtig!!

Pas na 15.00 uur zijn we dan weer “thuis”. We zitten op ons terras met inmiddels steeds meer zon en minder wind en nemen een late lichte lunch.

We hadden deze 4 dagen in eerste instantie eigenlijk een huis geboekt in Narbonne plage. Op de een of andere manier had ik daar geen zin in en heb ik het omgeboekt naar hier. Nu zag ik vanmiddag dat het noodweer was geweest met overstromingen e.d. in Zuid Frankrijk, precies in die regio. Ben ik blij dat dat omgeboekt is zeg!

In de middag zitten we lekker op ons terras, zetten we foto’s op de computer en de extra opslag en relaxen wat. De restaurants beneden zijn nog steeds gesloten terwijl het best redelijk weer is. Hopelijk zijn ze morgen open. Nu eten we nog maar op ons eigen terras, wij hebben toch eigenlijk het mooiste uitzicht.

Rond zonsondergang ga ik nog even naar buiten voor wat foto’s, daarna kijken we tv en dan is er weer een mooie dag voorbij. Het gaat wel supersnel allemaal…

Tot morgen weer!

15-9 Van la Faviere naar la Ciotat

Vanmorgen was het weer tijd om na een ontbijtje de spullen te pakken. De komende 2 dagen is er veel regen, wind en onweer voorspeld. Het is erg bewolkt en er zijn wat spatjes gevallen als we de laatste spullen in de auto zetten. Ik had Catherine (de eigenaresse) laten weten dat we om 10.30 uur zouden vertrekken en ze is net op tijd om ons weer uit te zwaaien.
Ik maak nog een paar foto’s en dan gaan we op weg.

Rechts achter de palm het hek dat we vanaf het strand doorkonden. Wat een heerlijke plek was dit!

Naar la Ciotat is maar iets van 100 km met tol. We hebben echter pas om 14.00 afgesproken met Camille (de eigenaresse van dit appartement-het is een hoop geregel steeds) dus we doen rustig aan en vermijden tolwegen. Eerste stop is La Londes les Maures, het plaatsje waar Derk en Elles zaten 12 km bij la Faviere vandaan. We kijken bij hun straatje en het haventje en het strand en het ziet er ook gezellig uit. Wij hadden hier ook bijna gezeten.

Dan weer door naar Hyeres, wat een grote stad is dat, niet druk maar wel groot qua oppervlakte en heel groen. We rijden naar een plek waar een vuurtoren moet zijn, maar we zien ‘m niet, het is er heel druk en het begint weer net te druppelen. Nou dan maar niet, we rijden maar gewoon richting ons nieuwe appartement en we kijken daar wel tot het tijd is.
Onderweg komen we langs flinke bergen en rotsen, heel bijzonder. Helaas ben ik vergeten er foto’s van te maken.
Om 13.30 uur zijn we in la Ciotat, bij het oude centrum, ik moet nodig plassen en er is gelukkig een toilet. Het stormt erg maar eigenlijk heeft het 3x gedruppeld en geen onweer gezien terwijl de voorspellingen verschrikkelijk waren. Om 14.00 uur staan we bij ons nieuwe appartement. Aan de boulevard, tegenover de zee, boven een pizzeria. Camille komt naar ons toe, opent het hek en wijst onze parkeerplek aan, luxe weer hoor, zo’n eigen plek aan zee.
Ze showt trots het appartement, het ziet er top uit. Lekker ruim met airco en een terras met geweldig uitzicht.

Huub vindt het uitzicht erg leuk!

Omdat het zo stormt, zijn de restaurantjes beneden en hiervoor gesloten en is de zee bezaaid met surfers. Windsurfers, kitesurfers etc, we zien 4 verschillende soorten maar ik weet niet hoe het allemaal heet. Het is leuk om naar te kijken in elk geval.
Omdat de restaurants allemaal dicht zijn, besluiten we maar naar de grote Carrefour te gaan hier in de stad (la Ciotat is best groot)en eten te halen. We vertrekken om 16.00 uur en zijn pas na 18.00 uur thuis, deze Carrefour is supergroot! De Makro is er niks bij!

Foto met mijn mobiel en het einde van de winkel is niet eens te zien…

We eten grote garnalen met soort hash browns en tomatensalade op ons terras met het vermakelijke uitzicht. Daarna is het weer tijd voor de foto’s van vandaag, een aflevering New Amsterdam en nu het blog. Het is alweer 22.45 uur en we gaan zo maar weer naar bed.
Morgen is er ook nog kans op regen, de wind moet minder zijn. Daarna wordt het weer zonniger. We slapen hier 4 nachten en er is in de buurt genoeg te zien en te doen. We gaan het weer beleven!
Tot morgen, xxx

14-9 Sunrise, Bormes en strand

Ik werd om 6.30 uur wakker en dacht om 6.50 uur, hoe bewolkt is het vandaag? Ik deed mijn kleine raampje open (voor de schuifdeur zit een rolluik) en zag wolken maar ook een hele mooie roze lucht. Dus sprong ik mijn bed uit, snel iets aangetrokken, plens water in mijn gezicht en naar buiten!

Ik liep naar de heuvel, in de hoop daar het mooiste zicht te hebben. Ik zag de zon opkomen en weer meteen verdwijnen achter de wolken. Het licht bleef echter prachtig! Ik heb er wat rondgelopen en op een bankje gezeten en 40x bonjour gezegd tegen iedereen die langskwam. Overdag zegt nooit iemand wat maar zo vroeg ’s morgens zegt iedereen elkaar gedag, erg grappig. Wat ik ook bijzonder vind, is dat als mensen mij met mijn fototoestel zien, ze kijken naar wat ik zie en dan ook even blijven staan kijken en soms een foto maken.

Toen de zon echt niet meer te zien was, ben ik nog naar het haventje gelopen en heb daarna Huub gebeld of hij al brood gehaald had. Dat was niet het geval en ik kwam er bijna langs, dus maar meteen croissants, chocolatines en een restaurant (is een groot stokbrood) gekocht.

Om 8.30 uur zaten we buiten aan het ontbijt.

Omdat het zo bewolkt was, zijn we naar Bormes les Mimosas gegaan en hebben daar een beetje rondgesjouwd. Hoop steile maar mooie straatjes!

Na Bormes zijn we nog een eind langs wat kustplaatsjes gereden en onderweg wat foto’s gemaakt.

Nog wat boodschappen gedaan bij de Intermarche en om 13.30 uur weer terug. Geluncht op het terras en het was al heel wat zonniger geworden. Dus toch nog maar even naar het strand. Het was er heel rustig toen we kwamen maar flink druk toen we 2 uur later vertrokken. Er lag een man met een schoen op zijn borst. Zo raar, ik dacht dat hij bang was weg te waaien. Huub dacht ook van alles maar we weten het niet….😁

Rond 18.00 zijn we naar le Lavandou gegaan, deze keer met de auto. We konden de auto kwijt voor 1,20 tot morgen 9.15 uur. Geen idee of dat een foutje was maar we vonden het prima!

Leuk, gewandeld en om 19.00 uur naar Le Favouille gelopen om te eten. Derk en Elles waren hier enthousiast over toen zij hier 2 weken geleden waren. Het was inderdaad een gezellige plek en we hebben er lekker gegeten!

Het duurde wel lang voor we mochten afrekenen. We hebben ook vastgesteld dat het personeel in Italië wel echt vriendelijker is dan in Frankrijk. Ook zijn de restaurants en supermarkten er goedkoper. We waren anti-Italie maar we zijn aan het bijdraaien, dat merken jullie! 😁

Na het eten hebben we nog even rondgelopen en pas rond 22.00 uur waren we weer terug. Voordat ik dan alle foto’s van het fototoestel op mijn mobiel heb, heb uitgezocht en weer heb upgeload naar het blog, ben je alweer ruim een uur verder. En dan heb ik nog niks geschreven.

Om 23.30 was ik zo moe, dat ik ben gaan slapen. Geen tv vandaag.

Morgen gaan we door naar La Ciotat. Slechts iets van 100 km verder dan Le Lavandou maar weer heel anders en we zijn nooit in dat stuk geweest, ik ben benieuwd!!

A demain!😘

13-9 Dagje relaxen

Gisterenavond wilden we eten bij de Provencale, maar die was wegens omstandigheden gesloten. Toen maar naar le Marakech gegaan, die ernaast zit. Dat is een Marokkaans restaurant met tajines, coucous e.d. Was ook erg lekker! Nog een Frans ijsje geprobeerd, ook lekker maar Italiaans is echt beter!

Daarvoor nog soort citroenafweermiddel tegen muggen gekocht en mijn blote delen ermee ingesmeerd. Ik rook net als een heel citroenfrisse toilet. Nu ben ik daar inderdaad niet gebeten maar natuurlijk wel in mijn knie en elleboog door mijn kleren heen.🙄 Zucht…

Maar de avond was gezellig, nog een beetje gewandeld en thuis nog een aflevering via de Chromecast gekeken(lekker dat dat overal lukt, hoewel ik niet aan lezen toekom zo).

Toen fantastisch geslapen met airco en zonder beestjes! En om 7.30 werd ik wakker en dacht ik “zou je hier eigenlijk een zonsopgang kunnen zien”?

Ja dus!!

Sunrise!

Om 8.30 uur is Huub boodschappen gaan doen bij de Carrefour en lekker ontbijtbroodjes gaan halen en na het ontbijt moesten we het hele eind weer naar het strand lopen. Het is weer prachtig weer vandaag, 28 graden en af en toe een wolkje. Bijna geen wind dus we moesten vaak in de zee dippen om even af te koelen. Er waren klassen leerlingen die roei- en zeilles kregen, allemaal van die kleine bootjes, was leuk om te zien. Verder weer thuis gedoucht, geluncht en relaxed. Net vakantie!!

Dan besluiten we om te gaan lopen naar Le Lavandou, de plaats hiernaast. Je kunt over een houten soort boardwalk en later langs een boulevard daar helemaal naartoe lopen. Het is nog steeds 27 graden en we moeten over een heuvel en ik zweet me suf. Onderweg maak ik wat foto’s van de haven waar we langs komen en alle plekjes waar we vroeger met de jongens zijn geweest. Er zijn hier veel fijne herinneringen.

Als we dan bij Lavandou aankomen, zeg ik tegen Huub “heb jij eigenlijk je mobiel bij je”? “Nee”, zegt hij, “daar had ik geen zin in en heb ik toch niet nodig”. Zucht, gisteren moesten we nog onze coronaapp laten zien bij het restaurant, zoals overal in Frankrijk. 2 seconden en dan mag je gaan zitten. Toen zeiden we nog dat het geen probleem is dat je alleen altijd je mobiel bij je moet hebben….

Kortom, we hebben een half uur gelopen en konden weer een half uur terug zonder eten…

Visjes, mosselen, garnalen, groenten, aardappelen en een ei met een hele lekkere knoflooksaus.

Voor morgen was slecht weer voorspeld maar dat is inmiddels alweer wat bijgesteld, hopelijk klopt het, we gaan het zien morgen. Alweer de laatste dag hier, eigenlijk wel jammer want het blijft een heerlijke plek!

Tot morgen!!

12-9 Van San Remo naar La Faviere

Ook vandaag weer om 8.00 uur op, boel inpakken en in de auto doen, en om 8.45 uur klaar terwijl Giulia om 9.30 zou komen voor de sleutel. Eigenlijk is het gewoon het fijnst als er een sleutelkastje is, aankomen wanneer je wil en ook weer weg als je klaar bent. Stipt 9.31 stond ze voor de deur. Ze liep mee om het hek een laatste keer voor ons open te doen en ons uit te zwaaien. Dit was best een jong tiepje trouwens (rond de 30?).

En deze van vanmorgen want het was superhelder weer.

Eigenlijk waren we van plan om onderweg nog via Cannes en Nice te gaan maar daar hadden we geen zin in. We mochten vanaf 14.00 inchecken en ons plan was om meteen naar het strand te gaan. Dus over de tolwegen en gaan! Onderweg net over de grens (weer geen controle!) hebben we ontbeten met een croissant en een chocoladebroodje, lekker Frans en het was heerlijk!! De weg en de uitzichten onderweg waren heel mooi en de drukte voor een zondag viel ook erg mee.

Om 13.00 uur kwamen we de stad binnen rijden en deden we even een toertje langs alles wat we kennen. Laatste keer dat we hier waren blijkt trouwens 7 jaar geleden te zijn geweest . Ik kreeg vandaag een herinnering van Facebook, zo toevallig!!

Maar goed, we wilden boodschappen doen maar op zondag sluiten de supermarkten om 12.30 uur. Helaas, net te laat dus.

Dan maar naar het appartement. Catherine was nog bezig met schoonmaken, ze maakte het snel af, legde alles uit en heerlijk, wat een fijne plek!! Het is niet groot maar heeft veel kleine kamertjes en we zijn steeds de weg kwijt! Er is een woonkamer met keukentje, toilet, badkamer, 2 slaapkamers, 2 terrassen, een grote inloopkast waar onze koffer staat.

Woonkamer, eethoek zit er tegenover
Dit is het uitzicht! Zee lijkt ver weg maar is 200 meter denk ik.

We hebben de koelbox uitgepakt, badpak aangetrokken (Huub wat anders 😉)en om 14.30 lag ik met mijn grande derriere in de zee!!

Water was heerlijk, strand ook en we hebben ons 2 uur laten bakken. Toen weer naar het appartement, toch wel 4 minuten lopen!😉 Douchen, genieten van het uitzicht en we gaan zo eten in het straatje hiervoor. Mocht het spannend zijn, laat ik het nog weten.😘

11-9 Rustdag in San Remo

Tja, zoals al aangekondigd was dit geen spannende dag. Lekker geslapen tot 8.00 uur, wel weer meer beten erbij. Snap er niks van. Bij de meren in Italië had ik het verwacht, bij het vorige huis zaten we 1000 meter van zee maar tussen bomen, dus dat begreep ik ook nog. Hier zitten we vlak aan zee, geen stilstaand water in de buurt en nog heb ik er gemiddeld per nacht 6 beten bij. Mijn rolluik met kleine gaatjes is 24/7 naar beneden op de slaapkamer maar schijnbaar zijn de gaatjes niet klein genoeg. In het volgende huis hebben we airco, hopelijk scheelt dat dan wel.

Maar genoeg gezeur over mijn jeuk, verder is alles geweldig, gaat het met schouder en rug ook redelijk tot goed dus eigenlijk ben ik superblij!😁😉

Mijn uitzicht vanaf de hoekbank in de schaduw bij een briesje, heerlijk toch?

Eigenlijk is het zaterdag maar het voelt als een zondag. Douchen, haar wassen, nagels doen, ontbijtje op het balkon…. Heerlijk relaxed. Huub wil naar beneden gaan lopen. Ik vind het prima maar alle beweging in kleding is extra schuring en jeuk en ik wil het een dagje rust geven. Dus gaat hij alleen. Hij belt als hij beneden is zodat we een foto van elkaar kunnen maken en zwaaien. Hij loopt nog tot de boten en komt dan terug. Een kilometer flink schuin omhoog en 130 treden maken dat hij nog een keer moeten douchen maar hij heeft zijn beweging weer gehad.

Nog een mooie lucht van gisteravond.

Verder, lezen we wat, zitten wat op het balkon tot het te warm wordt en zitten we op onze telefoon en tabjes. Huub vindt dit uitzicht geweldig, hij zit de halve dag in zijn stoeltje naar de zee en de stad te kijken, er is ook een hoop te zien! Maar voor jullie is er dus niet veel leuks te vertellen!

Mijn favo stukje uitzicht

Morgen gaan we naar le Lavandou. Leuk, dat is de eerste locatie deze vakantie waar we vaker zijn geweest. Vroeger met de jongens zijn we er wel 4x geweest denk ik en ook later met zijn tweetjes wel eens voor een paar dagen, maar dat is alweer 5 jaar terug ofzo. Toen huurden we het van een Nederlands stel, helaas is dat nergens meer te vinden. Wat we nu gehuurd hebben is van een Française in ons favoriete deel La Faviere en vlak aan zee en in het straatje met favoriete restaurants.

De weersvoorspellingen zijn voor komende week niet heel goed, hopelijk valt het mee, nu we eindelijk tijd hebben om op het strand te gaan liggen.

Tot morgen maar weer!!