Om half acht wakker. Het wordt steeds later. Wat een heerlijk hotel, hier had ik met gemak wat langer kunnen zitten. We doen rustig aan, gaan onder de enorme douche die nóg lekkerder is dan thuis en daarna beneden eten. Beetje kleine ruimte maar we vinden een tafeltje en ze hebben best lekkere dingen.
We krijgen bericht van mijn arts dat mijn bloed inmiddels te dun is. Als ik ga bloeden uit welk lichaamsdeel dan ook, moet ik meteen naar een ziekenhuis en hij mailt een recept voor vitamine K wat ik moet nemen, dat zou je bloed weer iets dikker moeten maken.
Lekker rustgevend idee als je op weg bent naar de middle of nowhere. Ik vind het eigenlijk heel eng maar doe stoer om vooral Derk niet ongerust te maken.
De injecties moeten nog maar 1x per dag en ik moet beginnen met pilletjes die we al eerder bij Yellowstone hadden opgehaald.
Tegen elven verlaten we het hotel. We halen bij de Walmart nog wat te drinken, waaronder het Mountain Dew frisdrankje dat Derk graag eens wil proberen. Wij verschillende apotheken vragen we om vitamine K. Helaas vinden we het nergens. Op goed geluk maar door en hopen dat ik het overleef dan….
En dan maar weer gaan met die banaan. Deze keer gelukkig redelijk grote weg waar je 75 MPH mag dus dat schiet beter op dan gisteren.
Het is zo grappig dat je een uur in ’the middle of nowhere’ kan rijden en dan ineens zijn daar benzinestations, winkeltjes en een paar restaurantjes en zefs een ‘pettingfarm’ met zebra’s, lama’s, ezels, hertjes etc

On the road

Bij de DQ halen we wat te drinken (de smoothies zijn er heerlijk!) en kijken bij de dieren.
Dan rijden we weer verder, onderweg krijgen we nog een megabui op ons dak. Sowieso is het vrij fris buiten. Ik dacht ook hier rond de 30/35 graden te treffen maar het is rond de 17.

Het hotel is in westernstijl opgetrokken en ziet er wel leuk uit. De schoonmaakster is nog met onze kamer bezig dus we moeten even wachten. Het duurt nogal lang en ze verontschuldigt zich dat het haar eerste dag is. Okee, misschien moeten ze haar ook leren om niet een hele fles Febreze leeg te spuiten in een kamer. Gatver wat een lucht!

We trekken wat warmers aan (lange broeken en vesten) en vertrekken naar Bryce om alvast wat te bekijken voor het eten. Rond 17.00 komen we het park in met onze jaarpas en al na 50 meter zie ik een reetje (of hertje, sorry weet weer het verschil niet) met 2 jonkies.

Derk vindt dat hij met 16 auto mag rijden hier

Zo lief! Net Bambi.
We stoppen de auto en ik loop iets terug om foto’s te maken. Omdat wij stilstaan stoppen er meer auto’s om foto’s te maken.

Het is niet druk in het park. Bij elk viewpoint staan maar een paar auto’s en soms zijn we de enigen. Tjonge, Bryce leek mij niet zoveel. Rode rotsen…boring. Maar nee, er zijn veel naaldbomen (die ruiken zo lekker!) en in combi met die rotsen vind ik het eigenlijk erg mooi.
We maken dan ook ladingen foto’s bij Sunset Point, Inspiration Point en nog 10 points.
Ook zijn er weer veel soorten eekhoorntjes van klein tot groot. Ook blijven we herten zien, het is een goed tijdstip zo rond de schemering blijkbaar! Ze zijn prachtig met die grote oren. Soms staan ze te ver weg maar dan ineens staat er weer een bijna voor de auto. Pas nou op suffies!

Op een gegeven moment zien we zelfs sneeuw liggen, dat is weird!

We blijven tot 19.00 in het park. Derk heeft er een tijdje genoeg van en zeurt over honger en zit steeds irritant Amazing Grace te zingen. Alleen voor herten komt hij de auto nog uit.
Onderweg stoppen we bij een steakrestaurant waar we weer lekker eten. Vooral Derk heeft een megalerp vlees.

Net voor donker komen we weer bij ons hotelletje aan waar we weer ons verhaal doen en internetten. Het was weer een mooie dag en ik leef nog!! 🙂

Heerlijk geslapen weer hier, wel even onweer gehoord vannacht.

Bij het uitchecken liggen verse donuts en muffins en thee en koffie. Simpel maar erg lekker, we eten het op een terrasje op en vertrekken dan.
Eerst naar een ziekenhuis, ik moet weer bloed laten prikken. We komen in een superstil ziekenhuis. Na uitleg komt er een vriendelijke verpleegster die mij ophaalt en mee op sjouw neemt door het ziekenhuis. Ze leeft erg mee en is bijzonder complimenteus over mijn outfit. Ze prikt fijn wat buisjes bloed en gaat de uitslag doorgeven aan het Cody ziekenhuis. We krijgen nog de tip om bij een meer te kijken met de grootste populatie trompetzwanen in Amerika.
Eerst naar de zwanen. We rijden natuurlijk eerst verkeerd maar daarna vinden we het. Okee 1, 2, 3, uhm 11 tel ik er. Zozo. Het zouden er honderden moeten zijn, die zijn even uit eten zeker. Jammer.

Dan gaan we echt op weg. Ik had verwacht op een grote weg te komen maar de eerste 300 km. is over kleine maar wel erg mooie weggetjes

Stukje weg, blijft prachtig

In tegenstelling tot eerder zien we nu erg veel dode dieren. Totaal; 3 wasbeertjes, 2 herten, een konijn, een kat en een hond en dan nog een paar, wat niet meer herkenbaar was, bah.
Ik vind wasbeertjes zo leuk maar heb tot nog toe alleen maar dode gezien en dan zijn ze toch wel iets minder leuk.

Onderweg gaan we van Wyoming naar Utah en weer Wyoming en weer Utah. Mmm gaat dat goed?
We stoppen bij een Maverik benzinestation omdat ik moet plassen en dat is echt zo’n benzinstation zoals je ze in films overvallen ziet worden. Met een erg uitgebreid assortiment en zelfs milkshakes, ijs etc. wat je zelf kunt pakken en ook warme hapjes zoals broodjes worst met een halve saladbar ernaast en kippenvleugeltjes, minitacootjes en egg rolls (loempiaatjes). We nemen een eggroll en bakje met kleine tacootjes en het is heerlijk. Here we go again. Overigens valt het ons op dat echt iedereen hier laarzen draagt, hoe heet het ook is

hotelkamer

Ook cowboyhoeden zie je veel. Geestig hoor.

We toeren weer verder, uiteindelijk wordt het toch grote weg, zelfs 4 banen breed en Salt Lake City is duidelijk een grote stad. Het zou hier heel heet zijn maar het is erg bewolkt en het druppelt af en toe dus de temperatuur valt ook erg mee.

Het hotel vinden we weer snel en wow, dit is de mooiste so far. Erg luxe bed en badkamer en mooi computerhoekje etc. Derk wil erg graag naar een TGI Fridays restaurant en zoekt dat op, op de computer, en het zit redelijk vlakbij. Het is natuurlijk zaterdag en we moeten 25 minuten wachten. De Macy’s zit ernaast dus daar haal ik vast wat Clinique make up en daarna hoeven we nog maar even te wachten. Het eten is weer verrukkelijk!
Derk heeft een toetje met caramel en vindt op zijn bordje een klein dopje van waarschijnlijk het caramelflesje. We laten dit zien aan de serveerster die zich wentelt in excuses en prompt alle toetjes van de rekening haalt.

Welcom to Utah

Dat is lekker! We vinden het eigenlijk wel grappig en hebben er nog even lol om.

Na het eten is het 20.00 uur en Huub wil eigenlijk de Salt Lake Tempel zien, nu we daar vlakbij zijn dus we rijden daar nog heen. Het is een mooi gebouw met prachtige vijvers en bloemen etc.
Alleen lopen er van die types rond die je waarschijnlijk tot het Mormoonse geloof willen overhalen en we krijgen er een beetje een sekte-achtig gevoel bij. Beetje scary.

We lopen er wat rond, kijken in het visitor center en in een kerkje, het Tabernacle. Mooi allemaal maar we krijgen hier een creepy gevoel dus we gaan weer terug naar de auto en rijden in het donker terug naar het hotel. Mooi met al die lichtjes!

Tegen elven liggen we allemaal weer in bed na nog even op het internet te hebben gezeten en wat tv te hebben gekeken.

Rond 7.00 uur was ik weer wakker en heb ik stilletjes het verhaal van gisteren geplaatst. Ook nog even met Tom gechat op FB. Fijn weer een beetje op de hoogte te zijn. Hij redt zich best, zo te horen.
Mijn kuit begint trouwens al veel beter te voelen, ik kan weer redelijk zonder pijn lopen.

Daarna gedoucht en in het hotel ontbeten, was niet slecht deze keer.
Boeltje weer gepakt en weer naar de West entrance voor de laatste uren Yellowstone Park.
Eerst langs de Firehole river en falls. Prachtige route! Daarna naar het Midway Geyser Basin waar ik heel graag heen wilde voor de Grand Prismatic Spring. Het is een heet water bron met water van 70 graden, waardoor er constant stoom boven hangt. Dit hete water stroomt in de Fireholeriver (vandaar de naam) die daardoor een lekkere temperatuur heeft

Entreebord

Aan de buitenkant van deze bron is het oranje door bacteriën. Echt zo apart en mooi!
Zie de foto’s! De foto’s vanaf boven gemaakt zijn eigenlijk het mooist maar dan moet je nog ergens anders heen en dan een berg op en daar hadden we niet zo’n zin in.

Vanaf hier zijn we richting south entrance gegaan langs weer een Lake en richting Grand Teton Park.
De wegen zijn allemaal zo mooi. Het is geen straf om hier te rijden.

We kwamen langs de Jackson Lake Dam en daarna Jenny Lake met de Tetons (bergen) erachter. Very Nice! Ook hier weer een hoop foto’s gemaakt.
Om 14.30 kwamen we bij hotel. Wow, prachtig uitzicht op bergen en een hele grote kamer met 2 kingsize bedden (groot!) en ruime badkamer. Ook weer een ijskast en magnetron en koffiezetter maar dat is eigenlijk overal. We gooien elke keer een fles water in het vriesvakje en de volgende dag in de koelbox en zo hebben we onderweg koude drankjes

Firehole Falls

Derk gaat op de laptop en Huub en ik storten voor een uur in slaap. Heerlijk zeg.
Rond 17.00 uur gaan we naar het plaatsje Jackson. Mooi stadje. Helemaal in Westernstijl met een mooi park met ingangen gemaakt van geweien van de Elk.
We lopen er rond, bekijken wat winkels en om 18.00 begint de gunfight show op de Town Square. Haha, nou dat is zo knullig dat het grappig is!
Het duurde toch nog een half uur en daarna vonden we in het centrum eigenlijk geen plek om te eten. Dus de auto gepakt en uiteindelijk bij de DQ (Dairy Queen) gegeten. Dat is een soort luxe Mac. Niet bijzonder maar best voor een keertje.

Dan besluiten we nog langs een Albertsons te rijden voor wat Fanta Orange (die is heel oranje maar zo lekker!) en wat waterflesjes.
Op de kamer douchen we allemaal weer en gaan op de tablets en computers. Wat zouden we moeten zonder internet?

Morgen kijken we hier nog wat rond en vertrekken dan naar Salt Lake City. Ruim 450km. rijden, dus best een stukje.

See ya tomorrow, xx

Maakte ik mij van tevoren zorgen over deze cabin, hebben we hier toch juist heerlijk geslapen. Eens een keer zonder airco. Gewoon met ramen open met een hor ervoor was het zelfs wat fris.
We liggen ’s avonds steeds rond 22.00 uur al in bed en slapen dan tot ongeveer 7.00 uur.
Gedoucht, aangekleed en ingepakt (gaat ook steeds sneller) en uitgecheckt. Naast de cabin, zie ik iets bewegen, dat groter is dan een eekhoorn (die mag ik van Huub en Derk niet meer fotograferen, maar ik vind ze zo leuk!) ik loop er voorzichtig op af en het is een marmot! Iets van een yellow bellied marmot geloof ik. Wat een leukerd!
Precies dat we na het uitchecken bij de OF staan, barst weer the Old Faithful uit en nu met die blauwe lucht, geeft dat mooiere foto’s dan die van gisteren bij een bewolkte lucht

Een marmot!!

Daarna halen we sandwiches bij the General Store en gaan we op zoek naar een leuk picknickplekje voor het ontbijt. Uiteindelijk belanden we bij het Geyser Bassin en eten daar aan een picknicktafel.
Daarna lopen we langs alle aparte pools en mudpools etc. Echt zo mooi en gek om te zien allemaal. Net niet echt.
Daarna rijden we door naar the lower Falls (watervallen) en the Grand Canyon of Yellowstone. Ja, Yellowstone heeft er ook een. Dit is een kleine maar ik heb de echte nog niet gezien dus deze vind ik groot genoeg!
Onderweg zien we nog veel bizons (heet hier bison) en Huub blijft het buffalo’s noemen omdat de cowboys in zijn stripboeken vroeger op buffalo’s jaagden. Tja.
Maar af en toe staat er een op weg en ontstaat er een file, zo grappig. We hebben een dak wat open kan en Derk steekt zijn hoofd erdoorheen en filmt ze. Tja, je wilt filmmaker worden of niet.

Wat verder in een open veld zien we een coyote! Ja Huub en Derk zien ‘m nu ook!

The Old Faithful !

Huub probeert een foto te maken uit zijn raam maar het blijft iets te ver weg en bewogen. Maar wel cool hoor.

We stoppen nog bij the Yellowstone Lake en later River en weer later bij een mooi beekje. We hopen op otters of bevers maar zien die niet.
Tegen 15.00 uur komen we aan bij het Best Western hotel in West Yellowstone. Mooie grote kamer en weer internet! Yay!
Huub zet de laptop weer klaar en zet de foto’s erop zodat Marjolein haar verslag weer kan schrijven.
Dan gaan Huub en Derk naar een gunfighttoestand (ben even kwijt hoe het precies heet) en Derk mag daar met 3 verschillende wapens schieten. (Uiteraard vind ik dit eigenlijk niks en de oma’s waarschijnlijk ook niet maar ik begrijp dat dit een ‘Once in a lifetime experience’ is, dus doe er verder maar niet moeilijk over.) Derk vindt het geweldig en vergeet dit nooit meer denk ik. Huub heeft het gefilmd en Derk heeft ook de posters met gaten meegekregen. Hij hoopt het heel mee naar huis te kunnen krijgen.
We draaien een was in het hotel, handig met een lading quarters dus we hebben ook weer schone sokken en onderbroeken. Daarna gaan we eten bij the Three Bears. Super Amerikaanse serveerster die mij steeds Hon noemt, haha.
We eten er lekker en nemen nog de rest van het browniedessert mee naar het hotel. Goede uitvinding is dat toch.
Tegen 22.30 ligt iedereen weer te slapen. Morgen laatste dag Yellowstone, we trekken door naar Teton Park. Waarschijnlijk hebben we daar geen internet!
Bye bye!

Ik voel mij een stuk beter maar nog zeker geen 100%. Ik ben bang dat ik mij zo beroerd voelde van de bloedverdunners en durf die eigenlijk niet meer te nemen. Maar ja dat kan ook niet. We besluiten maar weer een dokter te zoeken. Er blijken 4 kleine ziekenhuizen te zijn in Yellowstone! Wow…
We ontbijten in het hotel, basic maar het vult en dan via the North Entrance weer Yellowstone in. Het eerste waar we langskomen is Mammoth hot Springs. Daar staan al gelijk herten of the Elk (de in het Nederlands Wapitiherten heten). Grappig hoor, zo langs de weg. Daarna gaan we kijken bij de aparte witte vlakten met zoutkristallen en water wat erover stroomt. Ook daar zie ik onderweg weer een lief hertje! Zie alle foto’s hieronder! Daarna naar een ziekenhuisje daar vlakbij. We leggen het verhaal uit, ze checken mijn bloed en leggen uit dat het niet de bloedverdunners zijn maar de pijnstiller waar ik schijnbaar niet tegen kan. Goed, die nemen we dus niet meer. Ze doen daar meteen weer een injectie voor en Huub let goed op en gaat het verder 2x per dag doen bij mij. Na een uur gaan we weer door! Ze zijn trouwens allemaal superlief!

Daarna gaan we naar de Artist Paintpots, allemaal aparte watertjes met thermische activiteit wat kookt en bubbelt. Overal zie je stoomwolkjes uit de grond komen. Echt bijzonder allemaal!
Overal zijn houten looppaden, zodat je veilig kunt rondlopen

Elk bij Mammoth , ook Wapitihert genoemd

Het is trouwens prachtig weer, rond de 27 graden en in de schaduw is het heerlijk. Iedereen is echt relaxt en vriendelijk hier trouwens. Er heerst een gemoedelijk sfeertje.

Onderweg zie je af en toe een opstopping op de weg. Dan moet je vast je fototoestel pakken want dan weet je dat er iets te zien valt. Een elk, deer, bison of wat ook.

Vanmorgen heb ik trouwens een coyote gezien op 3 meter afstand. We reden er langs. Huub en Derk zagen het niet, helaas. Maar hopen dat we er nog een keer eentje zien. Want dat was wel echt gaaf!

Nog even ter extra informatie omdat ik vroeger altijd dacht dat Yellowstone een gewoon Park zoals Clingendael in Den Haag was; Yellowstone is groter dan België! Er zijn mensen die er 3 weken vakantie doorbrengen. Dus we proberen in onze 3/4 dagen slechts de hoogtepunten mee te krijgen

Lief hertje bij Mammoth

Je rijdt hele einden maar het is zo mooi allemaal en bijzonder genoeg ook zó afwisselend dat het constant genieten is. Als je iets leuks ziet, stap je uit. Er zijn meestal genoeg parkeerplaatsen.

Rond 17.00 kwamen we bij de lodges van the Old Faithful. The Old Faithful is de meest betrouwbare geiser in het park. Ongeveer elke 90 minuten komt hij tot leven.
We hebben een simpele cabin gehuurd met een 1-persoons en een (klein) 2-persoonsbed. Echt 200 meter bij de geiser vandaan. Het was klein en simpel maar eigenlijk ook wel knus en lekker aan de buitenkant van het bungalowgedeelte.
Om 18.15 hadden we een reservering in het beroemde hotel, de Old Faithful Inn. Deze is helemaal van hout gemaakt. We lopen er in 15 minuutjes heen langs de Old Faithful die we dan voor het eerst zien uitbarsten. Binnen in het hotel is het prachtig en we eten er heerlijk! Huub een Bison Pot Roast, Derk had Trout (vis) en ik de Pork Oso Buco met mashed potatoes.

Na het eten, leuk in wat winkeltjes gekeken, wat souvenirs gekocht en weer terug naar onze cabin waar we onderweg weer de uitbarsting zagen!
Bij de cabin nog even buiten gezeten en de kaart bestudeerd voor morgen en op tijd onze bedjes in. Heerlijk een keer zonder airco. Gewoon 2 ramen open met horren ervoor.

Redelijk geslapen vannacht ondanks alle stress en aan de bedden lag het niet, die waren echt lekker. We hebben Tom thuis even gebeld, fijn om hem even te horen! We hebben maar niets verteld over mijn toestand. (dit blog is ook later aangepast, we hebben het maar geheim gehouden)
Ook ’s morgens een pijnstiller genomen van het ziekenhuis want d ibuprofen mag ik niet meer slikken in combi met de bloedverdunners.

Daarna de boel weer gepakt en ontbeten bij een aparte ontbijttent. Iets van Peter’s cafe& Bakery. In elk geval, je hoeft er niet heen.
Daarna gekeken bij Cody’s Old Town met een straatje zoals het vroeger was. We liepen erheen, vonden het van afstand al niet veel en toen we zagen dat we er $8.00 p.p. voor moesten betalen, zijn we snel verder gereden. We blijven tenslotte Hollanders!

Daarna zijn we gaan rijden richting de noordkant van Yellowstone. Ik ben achterin gaan zitten met mijn benen omhoog. Dat leek een goed idee maar al snel word ik zo misselijk dat ik weer voorin ga zitten. Met de airco vol in mijn gezicht en een plastic zak voor mijn neus. We rijden over de  beroemde Beartooth Highway. Lang end maar mén, wat is dat mooi! Bijna niet echt! Huub en Derk zijn op een gegeven moment ook naar sneeuw gaan lopen. Bijzondere ervaring hoor! Foto’s volgen later. 🙂 Helaas zijn het slingerwegen en ik spuug alles van de afgelopen dagen eruit. Wat zonde, ik had mij  zo verheugd op deze mooie route, nu zie ik vrijwel niks…

Old town Cody

Onderweg al bizons en hertjes gezien, zo gaaf!!
Eigenlijk zouden we vandaag al bij de hot springs kijken maar omdat het al best laat was én ik me niet lekker voelde zijn we maar naar het hotel gegaan waar we om 17.00 aan kwamen en heb ik eerst een uur geslapen. Daar knapte ik gelukkig weer iets van op. De mannen zijn samen ergens wat gaan eten. Ik was zo blij dat ik lag….

We zitten overigens weer in een mooi hotel, prachtig uitzicht en op 800 meter ofzo van de noord- ingang van Yellowstone. Morgen zitten we in een cabin zonder internet dus jullie horen minimaal 1 dag niks van ons!

Weer wat beter geslapen. Heerlijk rustig hotel dit, met lekkere bedden.
We hebben de koffers omgepakt zodat iedereen weer weet waar wat in zit. (we hadden de spullen verdeeld over de koffers zodat we in geval van verlies van een koffer, allemaal nog wat aan te trekken zouden hebben. Niet gek gedacht dus aangezien we een koffer kwijt waren…)
Daarna de boel weer in de auto en gaan zoeken naar een ontbijtje. Dat gevonden bij de IHOP (International House Of Pancakes)
Ze hebben ook genoeg keus uit andere dingen dan pancakes gelukkig en het smaakt weer lekker.
Daarna nog even naar de Walmart voor een nieuwe koelbox omdat de piepschuimen van $2.50 het heeft begeven nadat Derk er iets te hard aan gerukt had

Hotelletje

Nu een iets degelijker exemplaar gekocht.
Daarna rond 11.00 uur vertrokken naar Cody. Een lange weg met weinig interessants te zien onderweg. Ook waren er veel “roadworks” dus uiteindelijk pas laat in het hotel aangekomen.

Leuk hotel, lekker kneuterig en een hele vriendelijke ontvangst!
De pijn in mijn kuit gaat niet over en we besluiten naar een apotheek te gaan om te vragen of ze er iets voor hebben. Ik sta in het rek te kijken, terwijl Huub het vraagt aan de apotheker. Die vraagt, “al een paar dagen pijn in je kuit, heb je lang gezeten?” Ja, nogal, in het vliegtuig met overstappen… ” jullie moeten naar het ziekenhuis, het kan trombose zijn. Niet morgen, maar nu!”  Ik schrik er een beetje van, ze is erg stellig. ZE legt ons uit waar we heen moeten. We gaan er braaf direct heen. Het is rond 17.00 uur en eigenlijk zouden we naar een soort voorstelling met cowboys e.d. gaan kijken in het centrum. Dat gaat nu niet door.
In het ziekenhuis is het heel rustig, ik doe mijn verhaal en ze vragen een hoop info over verzekeringen, pasjes e.d. en dan word ik met een rolstoel opgehaald. Een aardige verpleegkundige haalt mij op en ik krijg een soort echo van mijn been. Aan haar gezicht, zie ik al dat het niet goed is. Ik word naar een kamer gebracht waar ook Huub en Derk bij mij mogen zittten. We moeten wachten op de arts voor de uitslag. Daar lig ik dan ineens in het ziekenhuis. Dat ging rap…  Er komt weer een andere verpleegkundige bloed afnemen en nog van alles noteren. Dan komt de arts die ons verteld dat er inderdaad een blood clot in mijn kuit zit. Wanneer die gaat reizen in mijn bloedvaten en in mijn longen komt, ga ik dood. Zo zei hij het. Uhm, oke, slik, bedankt…
Ze gaan meteen beginnen met bloedverdunners en willen me houden ter controle. Ik schiet in de stress. Nee, we zijn op weg naar Yellowstone, alles in gepland! Dit kan niet in de soep lopen. Inmiddels ben ik overgedragen aan een andere arts vanwege de dienstwisseling en er volgt een overleg. Uiteindelijk krijg ik een injectie met bloedverdunners, recepten voor injecties die mijzelf moet toedienen, pijnstillers en een telefoonnummer en e-mailadres van de arts. We mogen verder met onze reis maar ik moet mij elke 3 dagen bij een ziekenhuis melden om bloed te laten prikken. Die uitslag moet dan naar mijn arts worden gestuurd en hij laat mij per e-mail weten of het goed gaat of niet.
Om 20.40 mogen we gaan. Nog net voor 21.00 uur zijn we bij de apotheek van de Walmart en bestellen de medicijnen. Het duurt lang en ze bellen nog met mijn arts. Dan komt de rekening. $900.00 ! De credit card doet moeilijk maar uiteindelijk lukt het om te betalen en hebben we onze spullen.

Nou, dit was een wat andere dag dan wij vanmorgen verwacht hadden.  We hebben het leuke plaatsje Cody eigenlijk niet echt bekeken. Uiteindelijk hebben we bij Bill’s Steak and Chophouse gegeten. We hadden inmiddels flink trek. Zag er erg ongezellig uit maar was wel erg smakelijk.

Ik was echt enorm geschrokken van al het nieuws. Ik maar denken dat het een spier was… Voor de mannen hield ik mij groot maar die nacht heb ik toch wel een traantje gelaten.

Best wel weer lekker geslapen, het wordt steeds iets later. Dit hotel staat bijna aan de weg maar daar hebben we niets van gehoord!
Wel weer pijn in mijn been. Ik loop ’s morgens echt te strompelen tot mijn pilletje gaat werken. Balen hoor, hopelijk wordt het wel beter…
We ontbijten in onze grote kamer met prachtig uitzicht op de bergen. We hebben brood gekocht gisteren met wat belegjes en wat fruit en sap. Daarna bekijken we de kaart en wat foldertjes om te bepalen wat we vandaag nog willen zien.
Rond 10.00 vertrekken we uit dit hotel en gaan het park weer in. We gaan naar het Visitor Center van Beaver Meadows en zien er een saaie info film en kijken in het winkeltje

Hotel in Casper

Daarna door en nu een stuk verder over de trailridge road. Af en toe echt heel eng langs de afgrond. Zou toch lullig zijn, beetje verkeerd sturen en je stort ver naar beneden. Aan het begin van de vakantie is dat toch een beetje jammer.
Maar wat een uitzichten! we stoppen op een gegeven moment ergens met gelijke hoogte met wat sneeuwplekken en het is er ook bijzonder fris en het waait hard!

Rond 12.00 gaan we maar richting uitgang en door naar Casper want dat is nog ruim 400 km.

Het is een eind rijden en de omgeving veranderd regelmatig van rotsen met snelstromende rivieren tot in the middle of nowhere grasvlakten tot weer bergen.
Onderweg stopen we voor koffie en later een ijsje en tegen 18.00 komen we aan bij het Holiday Inn hotel in Casper. Mooi hotel, ruime kamer, erg mooie badkamer en snel internet. Ik heb nu ook wat meer foto’s gezet bij gisteren! Even kijken dus!

Tegen 19.00 uur gaan we naar de Olive Garden. Dit is een bekende keten van Italiaanse restaurants die goed bekend staat. We eten er erg lekker en de bediening is weer bijzonder vriendelijk! Toe hebben ze een tiramisu die voor het eerst eens echt zo is als thuis! Mmm nu even liggen.. Trusten!! x

Weer rommelig geslapen maar toch iets uitgeruster dan gisteren. De airco maakt een mega herrie maar uit is het weer te warm.
Ik heb ontzettende pijn in mijn kuit. Dat had ik al een paar dagen maar loop nu echt mankig. Getsie,ik moet nog een hoop lopen hier.
Om 7.00 staan we toch maar op en na het douchen etc pakken we vast weer een beetje in. Daarna nemen we toch maar het gratis ontbijtje in het hotel. Derk bakt zijn eigen wafel en ze hebben eieren, yoghurtjes, fruit en brood, cakes, danish en bagels. Kortom, we kunnen er even tegen.
Ik neem een ibuprofen in de hoop dat dat helpt en ik weer een beetje kan huppelen straks.

Daarna pakken we de boel verder in en checken we uit .

Uitzicht van het hotel op Rocky Mountain NP

We gaan op weg naar Estes Park maar willen onderweg nog naar een Marshalls, een van onze favo-winkels in the USA.
Precies om 9.30 uur staan we er voor de deur en we kopen weer wat shirts, ook voor Tom nu en leuke RL schoenen voor Derk. Inmiddels lijkt de pil te helpen, mijn been voelt een stuk beter, gelukkig!

Een uur later rijden we verder richting bergen, via Boulder en het plaatsje Nederland naar Estes Park. Wat een prachtige omgeving! Onderweg picknicken we nog ergens tussen de ground squirrels en stoppen af en toe als we iets leuks zien. Rond 14.00 zijn we bij het hotel en we mogen meteen naar de kamer. Deze is groot met tafel met 4 stoelen, een grote bank, bureau, ijskast etc.
We sjouwen de boel weer naar binnen en eten een broodje. Daarna vertrekken we naar het Rocky Mountain National Park wat op 5 minuten afstand zit. We kopen een annual pas die we ook voor de rest van de parken kunnen gebruiken

Derk bij het bord van het plaatsje Nederland

Wow wat een mooi park en errug groot!. We gaan naar Bear Lake wat mooi is en waar weer diverse eekhoorntjes rondrennen. Je merkt dat je op grote hoogte loopt want het kost veel energie. Ze waarschuwen er ook voor hier, je kunt zelfs hoogteziekte krijgen. Rustig aan dus maar.

Daarna rijden we de Trailridge Road, een prachtige weg qua uitzichten. Derk zit te mopperen dat hij nou wel eens iets wil zien, dat groter is dan een eekhoorn. Eerst zien we een marmot, wat een groot beest nog, maar helaas te laat voor een foto.
Dan roept Derk: een Moose! Nou was het geen Moose maar inderdaad wel een prachtig groot mannetjeshert. Wat het precies is, weten we (nog) niet. Edit; het blijkt een Elk te zijn…
We maken wat foto’s en rijden weer door.
We “doen” nog wat uitzichtpunten en rijden naar de plaats Estes Park om wat te gaan eten.
Het is een leuke plaats maar redelijk druk en uiteindelijk valt er niet te parkeren tot we bij een KFC/Taco Bell komen en besluiten om daar dan maar wat te eten.
Daarna halen we nog wat boodschapjes voor het ontbijt bij Safeways en een warmtecreme voor mijn pootje.

Bij het hotel wandelen Huub en ik nog even naar de rivier hierachter. Huub zegt stoer op te blijven tot 23.00 vanavond maar ik tik dit om 21.45 en de mannen liggen al in coma. Maar wel met kleren aan! Dan telt het zeker niet. 😉