De eerste hele dag in Santa Cruz hebben we dus niet in Santa Cruz doorgebracht…

Bij de receptie ’s morgens een eenvoudig ontbijtje opgehaald en aan de picknicktafel bij het zwembad opgegeten.
Dat klinkt leuker dan het is, want dit hotel is wel iets anders dan waar we tot nu toe hebben overnacht. Beetje armoedige zooi vind ik maar vooruit, het voldoet.

Daarna zijn de auto ingestapt en teruggereden naar Monterey waar we gistermiddag al op de Fisherman’s Wharf gegeten hadden, maar waar we nog wat meer wilden zien.

Ten eerste Cannery Row (genoemd naar de roman van John Steinbeck en niet andersom!) waar vroeger tonnen sardientjes werden ingeblikt, maar dat nu alleen nog maar een toeristische trekpleister is. Veel eettentjes met allemaal hun eigen specialiteiten en veel winkeltjes.
We hebben er rondgelopen, het allemaal bekeken. Ondanks de toeristische inslag wordt er wel veel informatie gegeven over hoe het er vroeger aan toe ging. Op Cannery Row zit ook het ‘Monterey Bay Aquarium’ dat we eigenlijk hadden willen bezoeken, maar waar een ontmoedigend lange rij voor de deur stond om binnen te komen, zodat we dat maar hebben laten zitten.

We hebben geluncht bij een Mexicaans restaurant met uitzicht over zee en tot mijn grote vreugde in die zee een rotspartij met een luierende zeehond. Het blijft voor ons toch vreemd die beesten gewoon in de vrije natuur te zien.

Van Monterey zijn wij naar Pacific Grove gereden om daar de ’17 mile drive’ te doen. Het is een tochtje onder andere langs de kust met megamooie villa’s aan de ene kant en hysterisch mooie uitzichten over de zee met woeste golven rond woeste rotsen met daarop ook weer hele hordes (niet zo woeste) zeehonden aan de andere kant. 

Een groot gedeelte van het schiereiland van Monterey bestaat uit golfterrein, onder andere (voor de kenners) Pebble Beach.

Aan het einde van de rit kwamen we nog in een kleine file terecht want op een ‘market place’ was een concours georganiseerd van autootjes. Ik heb nog nooit zoveel verschillende modellen van Ferrari, Lamborghini, Lotus, noem al die jongens maar op, bij elkaar gezien.

Toen zijn we even terug naar het hotel gegaan om nog even uit te puffen en na anderhalf uur naar de ‘Beach Boardwalk’ gelopen. Een soort vaste kermistoestand aan het strand, waar we maar vijf minuten lopen vandaan zitten. Het is een bijzonder lawaaierige toestand, zoals het op een kermis hoort, met een paar grote attracties en verder veel speelhallen en halletjes, de overmijdelijke eet- en ijskraampjes. De grootste attractie is wel de ‘Giant Dipper’ waar de jongens in gegaan zijn.

Hier hebben we een broodje gyros (Derk een hotdog), een deep-fried Twinky en een ijsje gegeten en toen hadden we het wel gezien. Overigens begint alles hier rond kwart voor elf met sluiten en is alles om elf uur dicht.
Santa Cruz is leuk voor een dagje en dat is precies zolang als we er zitten.

Bijtijds naar bed, morgen naar San Francisco.

Om 8.30 uur vertrokken uit het hotel om eerst te gaan ontbijten bij Denny’s. Daarna om 9.30 uur echt op pad. Eerst op weg naar Solvang, een Deense nederzetting, geweldig al die Deense huisjes en namen. Bij een bakkertje kopen we wienerbrod (danish heet dat hier), heerlijk! We maken er een hoop foto’s o.a. ook van een Rabobank! (waar ik in NL werk)
Daarna naar Santa Maria waar we met Hertz hebben afgesproken de auto om te wisselen omdat er een lampjes branden voor onderhoud. Het is even zoeken maar we vinden het uiteindelijk. We krijgen een goudkleurige toyota highlander. De bagage past erin en wij zitten lekker dus we kunnen weer verder.

We shoppen ook nog even bij een supermarkt en halen een flinke bak met stukjes van verschillende meloenen en weer een variant oreokoekjes. Als je al het eten in de supermarkt ziet is het eigenlijk jammer dat we steeds in hotels zitten.

Dan rijden we via Morro Bay over de Pacific Coast Highway langs de kust naar Monterey en iets verder Santa Cruz. Wow, echt adembenemend mooi hier! Aan de linkerkant de oceaan met woeste golven en rechts bergen. Onderweg zien we o.a. aparte vogels, veel eekhoorntjes, de kinderen voeren er een paar wat nootjes (mag niet maar alleen voor de foto, sorry!) en ook zelfs een strand met zeehondjes en ook zeeolifanten. Prachtig om te zien.

Het is een rustige weg en we stoppen regelmatig om even van het uitzicht te genieten en wat foto’s te maken.
Omdat je er niet hard kan en mag rijden is het wel een lange dag.
Rond 19.30 zijn we in Monterey en besluiten we daar wat te eten op de fisherman’s wharff. Leuk aan een tafeltje aan het raam voor het water, gezond vis met groenten en rijst gegeten allemaal.

Er is vlakbij een veiling aan de gang met waanzinnige (sport)wagens, die ruim boven de 100.000,- verkocht worden. Grappig om even bij te kijken en de jongens staan erbij te kwijlen.
Overigens is dit duidelijk een rijke omgeving want ook de auto’s die hier rondrijden zijn echt allemaal heel bijzonder!

Uiteindelijk komen we pas rond 22.00 aan bij het Super 8 hotel in Santa Cruz. Dit ligt op een hoek tussen twee wegen in en ook de omgeving is niet heel luxe. Tot mijn verbazing blijkt dit het hotel te zijn waar ik het lekkerst slaap! Kamer zelf is ruim en netjes en de bedden weer heerlijk.

Huub en Derk gaan nog even buiten bij de Boardwalk kijken die op 500 meter afstand is omdat er live muziek moet zijn maar die zijn al aan het opruimen als ze aankomen. Dan maar weer terug en gaan slapen!! Het is inmiddels ook al bijna middernacht.

Ik was weer rond 7.30 wakker, de rest heeft weer tot een uur of 9.00 geslapen. We zijn zo langzamerhand wel gewend aan het tijdsverschil.

Lekker geslapen weer, tot nu overal lekkere bedden gehad en dit hotel heeft gezellige kamers met vers fruit, koekjes, koffie en thee en een ijskast op de kamer en Crabtree & Evelyn badspulletjes. Lekker luxe, zelfs een gratis krantje ’s morgens.   Deze ochtend maar eens ontbeten bij Starbucks, ook lekker en eens geen ei bij het ontbijt!

Daarna geshopt bij Sears en Macy’s, weer twee shirts voor de jongens en zonnebrillen voor Huub en Tom. Ik wil graag Uggs maar die hebben ze niet bij veel winkels maar ik kom ze vast nog eens ergens tegen. Hoop ik. 
Toen naar downtown Santa Barbara, leuke straatjes, een beetje spaans aandoende gebouwen en prachtige villa’s. Ook nog gewandeld op de Stearns Wharff, weer een zeeleeuw zien zwemmen, en fish & chips gegeten.

Daarna weer naar de auto gewandeld en terug naar het hotel. Hertz gebeld omdat er rare lampjes branden op het dashboard van de auto (we mogen hem om komen ruilen) en de jongens wilden eigenlijk even niks, gewoon in het zwembad en de hot tub hangen. Eigenlijk wilden Huub en ik nog van alles maar gewoon even hangen en lezen is ook wel eens lekker!

Overigens weten de mensen die mij een beetje kennen dat ik een dierenliefhebster ben en dus daar erg op let. Wat ik t.o.h. heb gezien in het wild; wasbeertjes (dood langs de weg) eekhoorntjes, pelikanen, zeehondjes, zeeleeuwen, dolfijnen, een kolibri (klein!!!) en hertjes. 

Op verzoek van de kids hebben we nu eens bij de Burger King gegeten, bah! Was niet lekker, doen we dus niet meer! Verder valt het eten ons trouwens heel erg mee. Niet alleen maar hamburgers maar heerlijk mals vlees en/of vis, verse groenten en zelfs de sla is heel erg lekker! Ook vinden wij de porties wel meevallen. Maar dat ligt misschien aan ons, haha!! 

Zoals we al gezegd hadden hebben we vandaag kalm aan gedaan. Lekker uitgeslapen tot negen uur ongeveer en de koffers weer ingepakt. Dat was deze keer snel gebeurd, we worden er steeds handiger in, lijkt het.

Uitgecheckt, meteen de koffers in de auto gezet en weer ontbeten in de ‘Corner Bakery’ die verrassend genoeg op de hoek zit.

Vandaag moeten we in Santa Barbara aankomen, maar dat is maar een uur of twee en een half rijden, dus gaan we eerst eens kijken op Redondo Beach zelf. Ons hotel heette wel zo, maar het strand waar het naar vernoemd is hadden we nog niet gezien. Het was inderdaad een mooi en breed zandstrand, maar we zijn er zo vroeg dat het niet echt uitnodigt om daar in zwemkledij te gaan liggen . We rijden dus door en nemen eerst een stuk grote weg en slaan dan af naar de kust om het strand in Malibu te bekijken.
Op weg daar naar toe werd het weer wat bewolkter, een bedenkelijke ontwikkeling want we hadden ons allemaal op een dagje strand ingesteld. Rond half één vonden we een leuk intiem strandje, de auto geparkeerd om even rond te kijken en we zijn nog niet uitgestapt of de zon breekt door.
Tot half vier hebben we op het strand gelegen en gezwommen in de grote oceaan.
De watertemperatuur viel in eerste instantie vies tegen, maar als je eenmaal ‘door’ bent, is het best uit te houden. Wel veel zeewier in het water.
Derk en Tom hebben hun hart opgehaald in de golven en het bodyboarden ging steeds beter.

Hoogtepunt van de strandmiddag was toch wel dat we een dolfijn hebben gezien en twee zeehonden die voor de kust voorbij zwommen. Eerst dachten we dat dat misschien niet bijzonder was, maar een dolfijn was daar in de laatste jaren niet meer gesignaleerd, Iedereen was dus druk aan het gebaren en kijken. Helaas heb ik de dolfijn niet kunnen filmen. Erg jammer.

Om half vier van het strand vertrokken om de ergste verbrandingen te voorkomen en de snelste weg naar Santa Barbara te pakken. We hebben nog wel in een file gestaan door een vers ongeluk (gelukkig alleen blikschade zo te zien) maar dat zorgde er wel voor dat we pas om zes uur bij de Pepper Tree Inn aankwamen.

Het is een motelachtig hotel. Verschillende blokken van twee etages hoog met kamers op de begane grond en op de eerste verdieping. Onze kamer op de begane grond komt aan de andere kant uit op het binnengedeelte met eigen patiootje wat naadloos overgaat in een terras, zonneweide en zwembad. Natuurlijk lag ons waterkonijn Derk er binnen de kortste keren ook weer in te spartelen en was hij spelletjes aan het doen met 3 engelse kids.

Na het douchen en inrichten van de kledingkast zijn we uit eten gegaan in een Outback restaurant. Was weer erg lekker. Terug in het hotel een beetje TV gekeken en wat van de video filmpjes van gisteren en vandaag bekeken.

Vroeg naar bed, want we zijn best een beetje rozig van de zon.

Om half acht opgestaan, aangekleed en na een lekker ontbijtje in de “Corner Bakery’ naast het hotel, rond negen uur vertrokken naar Universal Studios in Hollywood. We kwamen iets over tienen aan en konden de auto vlakbij parkeren.
We hadden al kaartjes via internet besteld en geprint met een “Front of line” optie, waardoor je legaal mag voordringen bij alle attracties. Dat was een ongekende luxe, nergens in de rij te hoeven staan! Overal via een aparte ingang naar binnen en dan de eerste keus zitplaats inpikken.

Ik denk dat we alle attracties wel gehad hebben:
Als je wil zien welke dat waren kijk dan maar hier even: http://www.universalstudioshollywood. Uiteindelijk hebben ze ons er om acht uur ’s avonds uit moeten sleuren. In de City Walk, een soort uitgaansstraatje naast de studio’s lekker gegeten en om half tien op ‘huis’ aangegaan.
Kwart voor elf in het hotel aangekomen en vrijwel meteen onder de wol.
Het was een drukke maar wel heel erg leuke dag. Morgen doen we weer even kalm aan hebben we elkaar beloofd.

Om 7.30 opgestaan, koffie gezet in ons minikeukentje (met ijskast!) en nog even op het laptopje gezeten en daarna maar aangekleed en onderweg naar Hollywood ontbeten bij Tommy’s. Eerst door de heuvels gereden op zoek naar een mooie plek om foto’s te maken van het Hollywood sign. Niet echt kunnen vinden eigenlijk, het bleef te ver weg. 

Toen naar de Walk of Fame en de Chinese Theatre, we konden er vlakbij parkeren. Het is een soort zwarte marmeren stoep met sterren met namen erin en eromheen cafeetjes en shops. Het was leuk om daar nou eens echt rond te lopen, je hebt het allemaal wel eens op tv gezien maar daar lopen is toch echt grappig. Af en toe vraag ik Huub of hij mij wil knijpen of het wel echt is allemaal.  De kinderen krijgen wat van mijn enthousiasme maar dat kan mij niet schelen, laat mij lekker blij zijn hier. Bij het Chinese Theatre is het druk, allemaal afzettingen, rode lopers en posters van een nieuwe film van Quentin Tarentino waarin Brad Pitt speelt. Brad blijkt er om 18.00 te komen en daarom staan er om 14.00 uur al drommen mensen.
Sommigen moeten met harde hand opzij gezet worden.

Meneer Pitt is leuk, maar daar gaan we maar niet op wachten. Wel worden we benaderd door allerlei verkopers voor een sterrentour. Uiteindelijk mogen we voor 20 dollar mee op een tour in een klein open busje en die chauffeur is een praatgrage staartmans. Hij weet een hoop en praat ruim 2,5 uur aan een stuk door. We rijden langs o.a. het huis van Julia Roberts (waar je speelgoed buiten ziet van de tweeling), het huis van James Earl Jones, Dustin Hoffmann, het eerste huis van Elvis Presley en het huis waarin Michael Jackson kort geleden is gestorven met alle bloemen ervoor.

Natuurlijk is het leuk om de huizen te zien maar meer nog genieten we van de prachtige omgeving.  De staartmans vertelt ook dat Beverly Hills de groenste stad is van Californië.
Dat geloven we!

We rijden ook nog over de Rodeo Drive, wow!
En we bezoeken een enorm huis (meer een landgoed met groot huis, tuinen, waterpartijen e.d.) waar 72 (!!) films zijn opgenomen zoals Richie Rich, Home Alone en nog veel meer. Echt heel mooi!!
Om 17.00 zijn we weer terug en gaan we naar de auto en rijden we door naar Venice Beach waar o.a. Baywatch is opgenomen. Onderweg eten we bij El Pollo Loco en daarna lopen we dan op het beroemde grote strand en de boulevard waarvan ik dacht dat het chic zou zijn maar het tegendeel was waar! Ik heb ook geen idee meer waarom ik dat dacht. Toch leuk om allemaal weer gezien te hebben.

Dan weer terug naar het hotel dat toch ook in LA ligt maar waar we ruim een half uur over doen en zelfs weer een stuk over de grote weg rijden. Je komt dan ook van die bewegwijzering tegen met plaatsnamen waarvan je niet had verwacht ze in werkelijkheid te zien. Hoe bedoel je, LA is groot?

In bed naar een film gekeken en eigenlijk te moe om nog iets te schrijven… Om 22.30 gingen de lichten al weer uit.

Vanochtend weer bijtijds opgestaan en ontbeten in de Blue Pearl, te lekker allemaal.
Marjolein heeft de koffers omgepakt zodat de jongens en wij onze eigen koffers hebben en de kleding en spulletjes niet meer verdeeld zitten over vier koffers.

Het plan was om vandaag van San Diego naar Los Angeles via La Jolla en Torrey Pines State Park (strand) en Carlsbad te rijden maar dat is iets aangepast aangezien we La Jolla al bezocht hadden. Het eerste gedeelte hebben we dus gedaan over de Interstate 5 (een weggetje met 16 rijbanen) en weer terug naar de kust langs Carlsbad, Oceanside, Dana Point en Huntington Beach over de Pacific Coast Highway.
Onderweg nog gestopt bij verschillende strandjes waar het mogelijk was om te parkeren. Veel rotsige stranden en maar weining echte zandstranden tegengekomen. De strandjes die ‘ligbaar’ waren waren dan ook overvol. Het was natuurlijk ook zondag.

Derk heeft in ieder geval wel zijn bodyboard kunnen proberen in de Pacific Ocean bij Oceanside. Toch heel anders dan Dutch Waterdreams in Zoetermeer. Er moest nog van Derk bij vermeld worden dat er wel golven waren van wel 2 meter. Ze vonden het geweldig.

Rond half vier zijn we aangekomen in het hotel in Los Angeles, het Best Western Redondo Beach. We hebben er twee grote kamers, weer met een tussendeur en grote king size bedden (2×2 m.) en een bank, 2 stoeltjes en een bureautje. We hebben een douche genomen en weer gegeten bij de dichtstbijzijnde Denny’s.

’s Avonds hebben we niets meer gedaan en zijn om 22.00 uur naar bed gegaan. Allemaal weer direct in slaap gevallen.

Vanochtend redelijk fris om 6.00 uur opgestaan en een stevig ontbijtje laten aanrukken in de Bue Pearl (voor de kenners: geen dochter onderneming van de Blue Oyster)
De jongens bestelden enthousiast een berg pancakes maar hebben nu ook geleerd dat eentje wel genoeg is.
Het smaakte allemaal heerlijk en een lunch is na zo’n ontbijt niet meer nodig.

Daarna op zoek naar een mall via een route langs het strand; wat is het hier prachtig!! Het is zo raar om hier nu te zijn na alle voorbereidingen dat het bijna niet echt lijkt! Ik krijg er af en toe de slappe lach van, de limo’s, politiewagens etc. Net of we in een film zitten. 

Toen naar de Fashion Mall met 200 shops, bij Macy’s voor Huub, Tom en Derk een shirt gekocht en ergens anders nog Nike schoenen voor beide boys.  Niet slecht voor een eerste dag!
Daarna weer terug naar het hotel, even relaxed en omgekleed en op zoek naar een strand…dat werd wat moeilijker, of het was geen echt strand óf je kon er niet parkeren. Uiteindelijk maar opgegeven, wel een hoop moois gezien onderweg. Huub went al aan het rijden hier en het bevalt wel in onze SUV.

Terug bij het hotel blijkt er een huwelijk plaats te vinden vlak voor ons terrastuintje aan de waterkant, zo leuk! Met stoeltjes en bloemen en van alles en wij zaten eerste rang. Het was erg romantisch, hij ging voor haar zingen en er waren 5 best men en 5 bruidsmeisjes, leuk om gezien hebben!! Om 19.00 uur op zoek naar een restaurant en die uiteindelijk bij het winkelcentrum gevonden, the Outback, echt het lekkerste wat ik ooit heb gegeten! Tom was zo moe dat hij bijna aan tafel in slaap viel…
Weer terug bij het hotel nog even naar het vuurwerk gekeken van Sea World (hier vlakbij) en om 22.00 hadden we het wel gehad voor vandaag. We moeten echt nog wennen aan het tijdsverschil!

Om half acht zijn we opgestaan en, na een voor onze hotelstandaarden wat mager ontbijtje, uitgecheckt. Verrassend genoeg stond de taxi iets voor de afgesproken tijd al klaar en kwamen wij ruim op tijd aan op vliegveld Zaventem.

We hadden thuis al de boardingpassen kunnen printen en hoefden dus niet in de ellenlange rij te wachten. De Economy Class was zó vol dat ons een upgrade naar Business Class werd aangeboden voor zo’n 80,00 p.p. Zoiets krijgen we nooit meer voor dat bedrag dus dat hebben na kort overleg aangenomen. Dat was een bijzonder goede zet want de vlucht naar Washington was daardoor wel heel erg relaxed. 

Prachtige ruime stoelen die je tot een bedje om kon vormen inclusief een eigen schermpje met films en doorlopende route-informatie. Een 3 gangen menu en andere lekkere hapjes, warme doekjes etc. Heel erg luxe dus!
Zonder vertraging in Washington aangekomen, de koffers kwamen snel en ook bij de vingerafdrukken bij immigration als eerste erdoor omdat we vooraan in het vliegtuig hadden gezeten. We hebben wel weer mazzel, van andere mensen haden we gehoord dat dat soms heel lang kan duren! Op het vliegveld hebben we daarom wel bijna drie uur doorgebracht met het wachten op de aansluiting naar San Diego. Hier hadden we “slechts” economy plus dus was het hier wel “afzien”. Uiteindelijk kwamen we op tijd aan op Lindbergh International in San Diego om half acht ’s avonds, voor ons was het echter al half vijf ’s morgens. Bagage ophalen en de pendelbus van Hertz beklommen om de auto op te halen. Ze hadden voor ons een splinternieuwe Ford Flex bedacht, waarvan de bagagecapaciteit echter niet voldoende was.
Die hebben we dus maar ingeruild voor een Ford Explorer die wel genoeg ruimte had maar iets minder nieuw was. Al met al was het toch nog 22.00 uur (voor ons 7.00 uur ’s morgens) geworden toen we in onze hotelkamer aankwamen.
We hebben de bagage neergegooid en zijn vrijwel direct onder de dekens gekropen.