Op zich lekker geslapen zonder airco en met het raampje open. Alleen al om 6.00 uur wakker door bovenburen die schijnbaar vroeg op moesten.

Toen maar gewoon even blijven liggen en om 8.15 zaten we aan het ontbijt. Gewoon basic en prima om een bodempje te leggen voor de dag.

Voor onze kamer

Onze kamer rechts waar de deur open staat

Om 9.15 uur reden we dan weer weg. Op naar Palm Springs op een uurtje afstand. Palm Springs is een dure plaats waar een overnachting begint vanaf $250.00 per nacht. Vandaar dat wij er geen hotel hebben geboekt. We rijden een tijd door een kale woestijn en in Palm Springs, begrijp je waarom deze naam is gekozen. Wat een mooie wegen, omgeving met palmbomen, golfterreinen en huizen!

Ik vond een tip in een blog van iemand dat de Palm Canyon in Indian Canyons heel bijzonder is. Hier had ik het adres van opgeschreven en daar rijden wij dus als eerste naartoe. Toegang is $9.00. Er zijn verschillende routes in dit park maar wij kiezen de Palm Canyon. Wow, echt heel raar, prachtig en bijzonder. In deze woestijn is een canyon waar water loopt (lijkt wel uit de grond te komen) en waar ineens een kudde palmbomen staat! Je begint boven en moet dan naar beneden en uiteindelijk dus weer omhoog.

We gaan naar beneden en doen een stuk trail. Niet helemaal want we hebben nog meer plannen vandaag! Ook naar boven red ik het weer. Huub zegt dat ik dit 2 weken geleden niet had gekund, ik ben zo sportief geworden hier, hahaha!

Eenmaal boven, even uithijgen en dan wil ik voor de zekerheid naar de wc. We volgen de pijlen en we zien dan plots op rotsen boven ons Big Horn Sheep staan! Cool, die waren bij andere parken ook beloofd maar we hebben ze nog niet eerder echt in het wild gezien. Terwijl we foto’s maken klimmen en springen ze verder en wij lopen een stuk om de rotsen heen om ze te volgen. Uiteindelijk staan ze alle drie bij een beekje wat te drinken. Zo te zien, lijkt het een gezinnetje; vader, moeder en een jong. Moeder staat mij af en toe met een scheve kop wat link aan te kijken. Ik blijf daarom maar op afstand en durf ze ook niet te lang lastig te vallen.

Wanneer wij alsnog naar de toiletten lopen, zeggen we tegen een ander stel, dat ze om de hoek moeten gaan kijken naar de sheep. Zij gaan er enthousiast naartoe. Misschien dat zij nu alsnog zijn aangevallen omdat moeders genoeg had van de aandacht. 🙂

Gaaf, dat we deze nu ook kunnen afstrepen van onze wildlife-must-see list.

Wij gaan weer naar de auto en zetten koers richting de Aerial Tramway in Palm Springs:

The Palm Springs Aerial Tramway—the world’s largest rotating tram car—travels over two-and-one-half miles along the breathtaking cliffs of Chino Canyon, transporting riders to the pristine wilderness of the Mt. San Jacinto State Park. During your approximately ten-minute journey, tram cars rotate slowly, offering picturesque and spectacular vistas of the valley floor below. Once you reach the Mountain Station—elevation 8,516 feet—enjoy two restaurants, observation decks, natural history museum, two documentary theaters, gift shop and over 50 miles of hiking trails.
Eerst gaan we met de auto al een vrij steile heuvel op, moeten parkeren op parkeerterrein E en daar staat een shuttlebus klaar naar de ingang. Daar kun je dan weer kaartjes kopen voor de tram en ook die staat klaar en wij kunnen er nog bij. Het is een kabelbaan, die vrij steil omhoog gaat langs een berg. Af en toe lijkt het bijna op een lift. Het is rond en de vloer beweegt waardoor je steeds ander uitzicht hebt. Boven ga je eruit en kun je wandelingen maken. In Joshua Tree park zou het altijd heet zijn en was het verrekte fris. Hier zou het op de berg 1 graad zijn, dus wij weer met jassen in onze rugzak ernaartoe, was het gewoon lekker weer! Lekker vaag!

Zo steil omhoog ging ie!!

We hebben er even rond gekeken en namen vervolgens weer de tramway terug naar beneden. Het was leuk om eens gezien te hebben. In zoiets heb ik trouwens geen hoogtevrees. Als er maar een reling of glas is, gaat het goed.

De bus wacht ons weer op en levert ons af bij de auto en dan gaan we op weg naar Oceanside. Onderweg lunchen we nog bij een IHOP met een simpel hapje en rond 16.00 uur komen we dan aan in Oceanside. We moeten weer even wennen aan druk verkeer na 2 weken op rustige wegen te hebben getoerd. Onze kamer is mooi maar niet heel groot dus we besluiten om maar wat kleding in de kast te leggen en de koffers ook op te bergen om zo meer ruimte te houden, aangezien wij hier 4 nachten blijven. We relaxen weer tot 18.00 uur en gaan dan met de auto rondkijken. Jeetje, we dachten dat Oceanside een klein plaatsje was maar het is groot en druk!

Morgen maar eens lopend de buurt in. Naar het strand lopen, zou ook moeten kunnen.

Wij komen uiteindelijk uit bij een Best Buy waar Huub even wil kijken en daarna eten we er tegenover bij een Applebees. Superlekker weer. Helaas bedenk ik mij weer te laat dat ik een sunset op het strand had willen fotograferen. Ik ben deze vakantie aardig wat sunsets en sunrises mis gelopen omdat we dan nog zitten te eten ergens of nog niet wakker zijn. Morgen maar weer eens proberen.

Tot morgen maar weer!

Straatje in Palm Springs

Huub in de oase

De oase in de woestijn

Nee, ik heb ‘m niet omgegooid

Big Horn Sheep

Grote cactus op een rots, bijzonder hoe dat kan groeien

de Aerial tram

Het uitzicht boven

Onze kamer voor de komende 4 nachten met kingsize bed (lijkt klein maar is 2×2)

Eindelijk weer echt lekker geslapen allebei. Wel raar op mijn arm gelegen waardoor mijn schouder weer meer pijn doet maar dat trekt hopelijk weer een beetje weg.

Ik bel even met mijn moeder om te horen hoe het gaat. Helaas is haar broer deze week overleden. Hij was heel ziek en heeft nu geen pijn meer, daar houden we ons maar aan vast.

We gaan om 9.15 uur ontbijten. Echt heel uitgebreid hier met omeletjes die ze voor je maken en veel keuze met muffins, bagels, verse wafels, vers fruit, yoghurts en alle soorten ei met bacon, worstjes en noem maar op. (niet dat we alles eten hoor! 🙂 )

Dan de boel weer inpakken en om 10.15 uur rijden we weg. Via de route 66 naar Oatman. Wat een geweldige route is dit!  In Oatman heerst een oud WildWest sfeertje. Films als “How the West was won”  en Edge of Eternity”  zijn hier opgenomen. Iets anders wat Oatman bijzonder maakt zijn de ezels (burro’s). Vroeger waren hier mijnen. De ezeltjes werden daar gebruikt voor het sjouwen en trekken. In 1942 zijn de mijnen gesloten en zijn de meeste mensen vertrokken. De ezeltjes meenemen was schijnbaar lastig. Deze lieten ze achter en deze nakomelingen redden zichzelf nu met wat hulp van de toeristen die ze bijvoeren.

We zagen er eerst maar een toen we in het dorpje liepen, maar toen we weg wilden rijden, liep er net een hele kudde op straat. Op de foto zie je onze auto met Huub erin, ik was net uitgestapt om foto’s te maken.

Het was een leuke stop! Dan gaan we verder richting 29 Palms, onderweg eten we nog een ijsje als lunch bij de Dairy Queen (DQ). De uitzichten onderweg  blijven fantastisch!

Rond 15.30 zijn we dan bij het hotel. Weer een Best Western. Eigenlijk slapen we in veel BW’s deze vakantie. Niet met opzet maar ik vind ze wel prima. En ook altijd inclusief ontbijt.

We komen weer even bij en rond 17.00 uur gaan we richting Joshua Tree Park. Net onderweg, vraag ik Huub of hij de parkenpas en zijn ID mee heeft. ” Ja tuurlijk”  zegt hij. Eenmaal 13 kilometer verder bij de ingang wil hij het pakken uit zijn zak en…weg. Hoe kan dat nou?

De auto aan de kant, overal zoeken maar nee. Dan maar terug naar het hotel. Daar blijkt hij het op het nachtkastje gelegd te hebben. Afijn, we proberen het nog een keer. Huub zegt ” sorry Lein” . Ik zeg, ” geeft niet…maar ik vroeg het nog!!  Maar alles gebeurt met een reden dus dit waarschijnlijk ook, ik voel het!”

Wanneer we bij het visitor centrum komen om een plattegrond te vragen, is die net gesloten. Wel zie ik een aparte vogel. Hee, weer een roadrunner! Gelukkig gaat ie wat drinken uit een plas en staat hij even stil voordat ie weer de poten neemt. Nu dus wel een foto!

Roadrunner, een beetje door zijn poten gezakt omdat hij staat te drinken

Dan komen we bij de ingang van het park. Er is geen ranger aanwezig en we hoeven geen pas te laten zien. Zijn we daarvoor helemaal terug gereden?!

We willen 2 dingen bekijken in het park voor 19.30 uur wat dan gaat de zon onder. De skull Rock en de ‘Hidden Valley Nature Trail’ Een rondje park van het hotel en weer terug zonder stoppen is 1 uur en 20 minuten. Wij lazen over Joshua Tree Park: in het bloedhete woestijnlandschap van Zuid-Californië is het Joshua Tree Park een opvallende parel. De Joshua Trees groeien er volop in het dorre landschap, een apart verschijnsel en ook zeldzaam, omdat de bomen nergens anders voorkomen. Officieel is de Joshua Tree zelfs niet eens een boom, maar een plant, familie van de bekende Yuccaplanten. In het park is nog veel meer te zien en doen dan alleen het bekijken van de bekende Joshua Trees. Je kan er hikes volgen, variërend in lengte en moeilijkheidsgraad. Wij adviseren om echt voldoende water mee te nemen tijdens zo’n hike, het kan ook in dit park bloed- en bloedheet worden! Tijdens ons bezoek in september  was het bijvoorbeeld nog veertig graden.

Op het moment dat wij het park inrijden is het slechts 50 graden Fahrenheit, dat is 10 graden!! En ik nog tegen Huub zeggen dat hij best zijn korte broek aan kon doen, hahaha!

Al gauw doe ik een vest aan en later ook nog mijn jas en sjaal.

We zien hopen Joshua Trees, ze worden ook steeds groter. Wat een bijzonder park is dit ook weer. De Skull Rock is ook grappig. Dan gaan we naar onze Hidden Valley zoeken voor een trail van 1600 meter. Langs deze trail zou je ook wildlife moeten zien omdat er een beekje stroomt wat dieren trekt.

We zien wel de Hidden Valey Picnic area maar geen trail. Dan is die zeker verder? We rijden dus weer door. Zover dat we het park uitrijden… Shit, dat was niet de bedoeling! Net voor de uitgang keert Huub. Ik zie de zon mooi op een berg schijnen en vraag Huub even te wachten zodat ik een foto kan maken. Ik doe het raam open en…wat horen we nou? Gehuil van …huh er zijn hier toch geen wolven? Ik kijk om mij heen omdat ik denk dat iemand dat geluid maakt. Wie zit mij te fucken, vriend?

Dan zegt Huub (die normaal nooit iets ziet) kijk daar loopt wat! Ik tuur, zie eerst weer een roadrunner en dan erachter een coyote, nee weer 2! Wow, ze rennen en zijn tussen de bomen echt niet te fotograferen. Ik zeg tegen Huub, rijden maar langzaam, en zet de Gopro aan want ze gaan straks oversteken! Ik richt mijn camera ook op de weg en op het moment dat ze overrennen klik ik. De eerste was echt veel te ver, de 2e heb ik maar echt mooi is de foto niet maar nu wel bewijs dat we echt een coyote hebben gezien. Wow wat cool! Als Huub zijn kaartje niet was vergeten, hadden we dit vast niet gezien! Ik wist trouwens echt niet dat coyotes ook huilen. Jammer dat we het geluid niet hebben opgenomen.

Een coyote in actie!

Wij rijden weer terug door het park naar de Hidden Valley. Deze is echter zo hidden dat we ‘m echt niet vinden. Inmiddels is de zon flink aan het zakken en ik maak daar maar foto’s van, ook mooi!

Onderweg naar het hotel zien we niet veel restaurants, de meeste zijn fastfood als Burger King en de Mac. Een rib restaurant wat ik had opgeschreven als tip zit vol. Dan maar naar de Denny’s. We eten hier weer heerlijk!

Uiteindelijk is het weer 21.00 uur als we “thuis” zijn. Gauw kijken of de foto’s een beetje zijn gelukt, blog schrijven en de route voor morgen bepalen. Onze laatste roadtripdag, daarna wordt het meer een relaxvakantie.

Tot morgen weer!

x

Prachtige route 66 !

Saloon met prachtige cactussen

Zo’n lief koppie!

In optocht het dorpje in, gewoon op straat !

Ze hebben hier van die coole trucks!

de kamer

Skull Rock

Ik voor Skull Rock

Cactus in bloei!

Sunset

Add caption

Joshua Trees

Gisterenavond blogs van 2 dagen geschreven en lang bezig geweest met de foto’s waardoor we eigenlijk pas rond middernacht gingen slapen. Ik was zo moe! En goddank, ik heb lekker geslapen. Rond 4.00 even wakker en daarna tot 7.30 uur geslapen. Wij hebben lekker rustig aan gedaan, gedoucht, spullen gepakt en weer precies om 11.00 uur uitgecheckt.

Naar Kingman is maar 40 minuten rijden, geen haast dus! We kijken nog even rond in de omgeving van het hotel waar we afgelopen nacht sliepen. Er is een mooi parkje aan het water. Normaal kost dat $7.00 per dag maar wij mogen 15 minuten gratis rondkijken. Dat doen we en het is niet heel spannend. Wel staan er veel grote cactussen. Blijft toch gek om die in de natuur te zien.

Dan rijden we naar Kingman. We hebben behalve een kop thee op de kamer nog niks gegeten of gedronken dus we gaan voor een laat ontbijt (12.30 uur) bij (hoera!) een Cracker Barrel. Van de Cracker rijden we weg naar de Walmart en daarna zie ik een Ross en daar ga ik even kijken, Huub gaat naar een Five Guys winkel om te kijken.

Dan is het tijd om naar ons hotel te gaan. Langs de route 66 zijn o.a. 2 Best Westerns, we staan natuurlijk eerst bij de verkeerde. Onze naam is niet bekend…. oke, dan toch maar naar de overkant.

Daar zijn we wel bekend, gelukkig maar. De receptioniste vraagt of we een kamer boven of beneden willen. We kiezen nu maar voor beneden, scheelt een hoop gesjouw en de auto kan voor de kamer staan. Ze vraagt of we Duitse buren willen. In koor zeggen wij ; not really! Ze moet er erg om lachen en zegt dat ze ons dan wat verder weg  zet. We krijgen kamer 114 en we krijgen een blikje koekjes mee naar de kamer. Wat leuk!

Ik vergeet weer een foto van de kamer te maken maar eigenlijk lijken alle Best Westerns op elkaar.  Redelijk ruim met een groot en hoog Kingsize bed.

Tot 17.00 uur liggen we lekker te lezen en wat dingetjes op te zoeken op de computer. Dan gaan we naar het Historic District. Hoop route 66 gebouwtjes, signs en restaurants en auto’s. Ook staat er een enorm grote trein! Op de foto zie je Huub er bijna niet bij staan! (hij staat er wel!)

We lopen er even rond. Overigens is het weer heerlijk weer vandaag. Zo’n 24 graden en flink zonnig.

Dan gaan we naar een Gamestop voor iets voor Derk maar ook hier hebben ze het niet. Ze hebben nog wel wat tips waar we verder nog kunnen kijken, dus we geven de hoop nog niet op.

We besluiten te gaan eten bij de Chili’s, een keten die we vorig jaar pas hebben ontdekt maar die erg lekker is en waar ze eens wat andere dingen te eten hebben.

Rond 20.30 zijn we dan weer op de kamer. Weer een blogje schrijven en de foto’s doen. Ook bekijken we welke route we morgen en overmorgen gaan rijden. Daarna zitten we 4 nachten in Oceanside, daar gaan we echt relaxen en bijkomen van alles. Hoewel we het nog steeds super naar onze zin hebben hoor! Maar voor iedereen die bezorgd is over ons volle programma. 🙂

Tot morgen lieve volgers!

Uitzichten blijven bijzonder!

Ik vind dit wel een leuke auto!

Alle steden die aan de route 66 liggen

Zien jullie Huub staan?

Nu zie je hem wel

Ik was zo moe maar het bed lag verschrikkelijk, de vloer was misschien nog zachter geweest. Het duurde uren voor ik sliep en ik werd ook heel vaak wakker. ’s Morgens had ik megapijn in mijn schouder, heup en rug en was ik er helemaal klaar mee! Ik schijn in mijn slaap tegen Huub te hebben gezegd, schiet op, waar blijf je, we gaan! Hahaha dat heb ik echt nog nooit gedaan en ik herinner mij dit ook echt niet.

Huub vindt het ook wel mooi geweest en vindt het prima om hier weg te gaan. Eigenlijk heb ik 2 nachten geboekt hier, wat en hoe gaan we dit doen? Het is al maanden geleden geboekt en kan niet meer geannuleerd worden.

Onze nachten Kingman en Twentynine Palms staan vast en kan ik niet veranderen. We gaan op de kaart kijken wat een beetje in de buurt ligt en niet te ver van Kingman vandaan, waar we morgen heen gaan. Huub heeft in Las Vegas met een Mexicaan zitten praten die enthousiast was over Laughlin, een soort Vegas maar dan goedkoper en aan de Colorado rivier. Wij hadden er nog nooit van gehoord maar zien nu dat dit maar 60 km van Kingman vandaan ligt.

We gaan ontbijten in de Maswik Lodge waar we internet hebben en boeken uiteindelijk een kamer in Laughlin in het Aquarius Casino Resort met 3.5 ster voor $45.00. Dan pakken we de boel in ga ik uitchecken. Ik vertel de receptioniste dat we helaas een dag eerder vertrekken. Ze vraagt waarom en ik vertel dat ik vreselijk heb geslapen en niet nog een nacht in dit bed aankan. Ze vindt het jammer te horen en zegt dat ze de 2e nacht niet zullen rekenen. Yes!! Goed geregeld, een nacht van $124.00 gecanceld en er een van 45.00 geboekt. Dat scheelt weer. Nu maar hopen dat ze daar een beter bed hebben.

Rond 10.00 uur vertrekken we maar rijden eerst nog langs wat stops van de Grand Canyon. Het is 40 graden fahrenheit, dat is 5 graden! Brrrrr, we hebben nu echt vesten en jassen aan. Wel is de wind gaan liggen en schijnt er een zonnetje.

De Canyon is prachtig en heel bijzonder maar om nou 20 uitkijkpunten te bekijken vinden we ook wat overdreven. We hebben het gezien en zijn blij dat we gaan. Met gierende banden naar Laughlin.

Overigens zijn wij een paar jaar geleden bij de North Rim geweest. Deze is veel kleiner en minder toeristisch. Ik vond het daar eigenlijk leuker, er was meer wildlife en het rook er ook zo lekker. Hier is dat helaas niet zo.

Ik bood een Nederlands stel aan om een foto te maken en toen moesten wij natuurlijk ook

De route naar Laughlin is ruim 3 uur rijden en ook vandaag is het bijzonder door wat voor een lege landschappen je komt. Ik ben moe maar vind het zonde te gaan slapen want dan mis ik al het moois buiten. We rijden een stuk over de route 66 van Seligman naar Kingman. In Seligman stoppen we en drinken er koffie en thee. Ze verkopen er van alles met route 66 erop. Ook aan de buitenkant is er een hoop te zien. Een tentje herken ik van een foto van een blog dat ik gelezen heb, daar zouden ze lekker koffie hebben. Huub neemt daarom maar nog een bakkie. We praten met de eigenaresse over dat ze beroemd is in Nederland vanwege de koffie. Zij heet Ushi en komt oorspronkelijk uit Zwitserland. Ze heeft klompen aan de muur hangen van een bezoek aan Nederland die ze trots laat zien. Wij hebben kleine klompensleuterhangertjes mee uit Nederland om af en toe aan iemand te geven die aardig is of om een upgrade te regelen….(haha) Ze krijgt er een van ons en is er erg blij mee! Ze geeft ons als tip dat we route 66 volgen tot Kingman omdat deze prachtig is en veel rustiger dan de 40. Dat waren we eigenlijk niet van plan omdat we nu snel naar ons hotel willen maar doen het uiteindelijk toch. En ze heeft gelijk, het is heerlijk rustig en ontzettend mooi!

Tegen vieren zijn we dan bij het resort. Bij de receptie zijn we in tegenstelling tot Vegas, direct aan de beurt. We krijgen een kamer op de bovenste verdieping, de 18e . Lekker ruim en een heerlijk zacht kingbed, ik ben blij!

Na een uurtje bijkomen gaan we naar buiten. Het hotel ligt aan de Colorado river met een soort boulevard erlangs. Het is hier 20 graden en het zonnetje schijnt. Wat heerlijk dat we hier zijn in niet meer in dat koude park!

Aan de overkant van het hotel ligt een outletcenter, ook daar gaan we even kijken. Ze hebben er niet veel bijzonders maar ik vind er de lichtroze Nikes die ik wilde hebben en bij Bath en Body Works wat handcreme en ander spul.

We brengen de boodschapjes naar de kamer en gaan eten bij het buffet aan het water. $20.00 p.p. inclusief drank. Het smaakt ons prima. Daarna gaan we nog wild gokken. Ik speel quitte en Huub verliest iets. Daar worden we ook niet rijk, dus dan maar de kamer. Hier is snel internet dus kunnen eindelijk de foto’s erop en kan ik van 2 dagen het blog bijwerken. Ondertussen staar ik naar alle lichtjes buiten.

Morgen doen we rustig aan, lekker uitslapen (hoop ik) en pas rond elven uitchecken. Ons volgende hotel is nog geen uur rijden dus dat is ook wel lekker!

Bij cafe Roadrunner

Langs route 66

Zo rustig en prachtig uitzicht!

Mooie route

Onze kamer op de 18e

De colorado rivier

een van de hotels

Tot morgen weer!

Lekker op ons gemakje gedaan vandaag. Pas om 11.00 uur uitgecheckt na uitgebreid, douchen en het ontbijtje. We probeerden het blog nog te uploaden maar het internet was zo traag in het hotel dat het allemaal niet erg lukte. Uiteindelijk met mijn mobiel nog net op tijd kunnen regelen.

De route naar de Grand Canyon was ook weer prachtig. Hier rijden is echt geen straf maar gewoon onderdeel van de vakantie en dus genieten. Gezellig een muziekje erbij en af en toe stoppen als er iets leuks te zien is of voor een kopje koffie ergens.

Het is vandaag redelijk bewolkt en het stormt flink. Wanneer we het Grand Canyon Park binnen rijden en ergens stoppen om te gaan kijken worden we bijna van de rand geblazen en het is megakoud!

kamer in de Maswik Lodge

Bij de deur met de auto beneden

Ik heb hier helemaal geen zin in nu. Wij zijn hier nog 2 dagen en morgen wordt het mooier weer (wel kouder) dus we doen dan deze uitzichtpunten wel. We riijden door naar ons hotel, de Maswik Lodge South. Vlakbij de South Rim in het park. Inchecken gaat vlot en we zitten in gebouw 3, we gaan kijken en de kamer valt mee. De vloer kraakt echter verschrikkelijk, ik ben blij dat wij boven zitten, onze onderburen zijn niet blij met ons denk ik.

We lezen er even wat, internet is hier niet en om 18.00 uur nemen we de bus. Ze hebben hier net zo’n systeem als in Zion met bussen die bepaalde routes rijden. We rijden naar Hopi Point om vandaar te lopen naar Mohave point voor de sunset. Het was er prachtig. Helaas gaat het pad weer vlak langs de afgrond en ik ben er deze vakantie achter gekomen dat mijn hoogtevrees ernstiger is dan ik dacht…

Onderweg maak ik veel foto’s. Teveel blijkt want op het moment dat we bij Mohave Point aankomen, zien we net de zon verdwijnen. Shit net 2 minuten te laat. Ik maak nog wel foto’s maar het is niet zoals ik het gedacht had.

We lopen er nog even rond en nemen dan de bus terug naar de Bright Angel Lodge om daar te gaan eten. Ik eet er iets met kip, rijst en bonen en dat was veel lekkerder dan het nu klinkt. De prijs viel ons ook mee. Daarna lopen we in het echt pikkedonker terug naar onze kamer. De hemel is donker met honderden prachtige sterren. Helaas is het ijskoud (echt onder 0 graden) en het stormt nog steeds verschrikkelijk. We zijn blij als we zonder te vallen bij de kamer zijn aangekomen.

Onderweg bij de Gorge Canyon, ook errug diep!

De Grand Canyon, helaas in een beetje mist

eng pad…

Zon in de verte

Te laat!

Wij lezen nog wat en gaan proberen te slapen. Het bed voelt wel keihard, ik hoop dat het gaat lukken….

Best lekker geslapen, het raam open en lekker de berglucht ingesnoven. ’s Morgens doe ik de gordijnen open. We hebben geen inkijk, alleen natuur. Ik zeg tegen Huub, “eigenlijk had ik wel een hertje verwacht te zien hier”. Wanneer ik mij aankleed, zie ik iets bewegen…verrek een hertje! Ik maak er gauw een foto van! Door het raam, dus niet zo mooi maar toch leuk. Hij heeft grappige grote oren.

We doen redelijk rustig aan en na een prima (inclusief) ontbijtje gaan we onze spullen verzamelen. Eigenlijk heb ik nog steeds moeie benen van al het wandelen afgelopen week. Maar kijken hoe het gaat vandaag.

We doen alles in de auto en checken uit. De auto laten we echter wel op de parkeerplaats staan. We kunnen dan met de gratis shuttlebus naar het park. Anders betaal je $20,00 parkeergeld. Als we de weg oversteken naar de bushalte komt daar weer precies een bus aan. Wat een mazzel hebben wij steeds. Het is stop 7 vanaf het park en het loopt tot 9 dus er is ook nog voldoende plek. Het is vandaag beduidend drukker dan gisteren. Ernaartoe staan we al met de bus in de file. Het is natuurlijk ook zaterdag en sowieso is Zion een van de drukst bezochte parken van Amerika!

Eenmaal in het park staat er ook precies weer een bus klaar en wij rijden mee tot de laatste stop, nummer 9, de Temple van Shinawava. Hier begint de Riverside Walk, een wandeling naast de rivier die eindigt bij the Narrows. Aan het eind van de Riverside Walk komen de wanden van de canyon zo dicht bij elkaar dat je alleen maar door het water verder kunt. Dit is het begin van de Narrows. Hiervandaan kun je door de Virgin River wandelen. Op een warme dag vast leuk maar zo warm is het niet (19 graden, perfect wandelweer) en het water is ijskoud. We besluiten tot de Narrows te lopen en dan terug.

Om 11.30 uur beginnen we aan de wandeling. Tjonge wat een mooie natuur, ik heb megaveel foto’s gemaakt! Het water heeft af en toe watervalletjes en is op sommige plekken zo mooi groen/blauw! Ook zien we veel eekhoorntjes. Ze zijn van een kleiner formaat dan die we bij Morro Bay zagen.

Eenmaal bij de Narrows is het druk. Er zijn mensen die speciale kleding en schoenen hebben gehuurd die het water ingaan maar er zitten ook gewoon veel mensen te relaxen. Ook lopen er eekhoorntjes rond op zoek naar iets lekkers. Je krijgt een $100,00 boete als je ze voert maar ik zie een eekhoorntje in iemands rugzak duiken, haha!

We lopen weer terug, nu niet over het pad maar echt langs de rivier. Een leukere en spannendere route omdat je af en toe over stenen door het water moet. We genieten echt enorm! Mijn moeie benen zijn eigenlijk over. Ook op de terugweg maak ik veel foto’s, nu met mijn mobiel.

Uiteindelijk zijn we 2,5 uur bezig geweest met deze wandeling en is het al 14.00 uur. We gaan dus weer met de bus terug naar de ingang (40 minuten). Er staat (uiteraard) weer een bus klaar als wij aan komen lopen. Onderweg stappen er heel veel mensen in, uiteindelijk staat de hele bus vol. Wij zitten lekker…. Als we bij stop 1 uitstappen staan er megaveel mensen te wachten. Dat gaat niet passen! Wat zijn wij blij dat wij het rustiger hadden, zeg!

Druk bij de bus als wij weg gaan, gnagna

Spannende wandeling

En de lege bus wacht ons op, de chauffeuse kijkt naar Condors (grote roofvogels)

Ook bij de uitgang bij de bushalte terug naar het hotel kunnen we instappen als we aan komen lopen. Hoeveel geluk kun je steeds hebben zeg?

Vanaf het hotel rijden we met onze auto langs een bakker waar we weer 2 muffins kopen als lunch en gaan we richting Page. Je moet dan weer met de auto door Zion heen, ook weer een prachtige weg!

Ook wanneer we het park uit zijn, blijft de route adembenemend mooi! Ook is de weg heel rustig en Huub zegt dat dit is waar hij van droomde; relaxt, bijna alleen op zo’n mooie weg rijden….

We zijn het eens dat wij heel gelukkig zijn dat wij dit samen kunnen doen. Dit neemt niemand ons meer af. Herinneringen maken is toch meer waard dan wat ook! (behalve gezondheid dan misschien…)

In Page vinden we snel ons Best Western Plus hotel at Lake Powell en checken in. Ik ben vergeten foto’s te maken maar het is een prima kamer om hier 2 nachten te blijven.

Page ligt in Arizona en onderweg ging de klok weer een uur terug en toen weer vooruit. Op mijn mobiel is het een uur later dan op de wekker op de kamer. Huub gaat vragen wat nou de juiste tijd is, en de wekker heeft het goed. Dan houden we dat maar aan. Morgen moeten we om 13.00 uur ergens zijn voor onze tour naar de Antelope Canyon en voor het ontbijt moeten we ook niet te laat komen. 🙂

We rijden nog even naar een supermarkt om wat frisdrank en water te kopen en we zien verse gegrilde kippen. Lekker, we besluiten om die mee te nemen en eten die met salade en verse ananas op onze hotelkamer op terwijl we lekker tv kijken. Zo’n avondje hangen en niks doen is ook erg lekker!

Morgen gaan we een paar dingen in de buurt bekijken. Evt. hebben we daar ook de maandagochtend nog voor, dus ook morgen rustig aan!

Rechts het officiele pad, wat een we heen namen, links langs het water, wat wij terug liepen

Tot morgen maar weer! x

O wat een heerlijke kamer was dit, het bed was ook geweldig. Wij hadden hier best nog een weekje willen blijven. Maar helaas, we hebben een hoop te zien vandaag dus bijtijds opstaan!

Om 8.15 uur checken wij uit, om 9.15 uur zitten we bij de Cracker Barrel aan het ontbijt! Onze favoriet van Florida is ook op wat plaatsen hier te vinden. We nemen nog 2 muffins to go mee als lunch en om 10.15 uur rijden het Valley of Fire Statepark in. We betalen hier $10.00. Onze parkenpas geldt hier helaas niet. Wow, wow en nog eens wow! Onbeschrijflijk mooi allemaal, bijna niet echt vinden we allebei. Overigens is er hier een woestijnklimaat maar ik trek mijn jas aan, er staat een koude wind en is slechts 15 graden! Voor het eerst deze vakantie. Ik heb ladingen vesten e.d. mee maar nog niets gedragen. Nu dan gelukkig mijn jas niet voor niets mee!

Bij het visitorcenter gaan we even naar het toilet en dan beginnen we aan de White Domes road. Langs deze weg zijn en aantal parkeerplaatsen om diverse hikes te doen. We doen een paar halve. Ik maak megaveel foto’s, er is zoveel te zien! Cactussen met mooie roze bloemen, rotsen in alle kleuren roze, rode rotsen met rood zand. Gekke salamanderachtigen en vogels etc.

De foto’s spreken voor zich denk ik. Hieronder de foto’s van dit VOF park, eronder gaat mijn verhaal verder.

Onze nieuwe bolide

Die kleuren!

De Elephant rock, zie jij het?

Hij is blijer dan hij hier kijkt hoor!

Dan wordt het toch echt tijd om door te rijden naar ons hotel in Springdale. Onderweg verliezen we ook nog een uur omdat de tijd in Utah een uur later is (nu dus 8 uur tijdsverschil met Nederland)

Het is nog best een stuk rijden. Onderweg stoppen we nog bij een park aan de Virgin River waar we even onze muffin eten en genieten van de uitzichten hier. Eigenlijk is de hele route een groot ahh en ohh moment.

Pas om 16.45 komen we aan bij het hotel. We krijgen kamer 205, in een lekker rustig hoekje.

We gooien onze spullen in de kamer en gaan eigenlijk meteen weer naar buiten. Voor het hotel is de  bushalte van de gratis bus die ons naar de ingang van Zion Park brengt. Daar ga je het park binnen (normaal met je parkenpas maar er zit niemand meer) en in het park rijden ook bussen rond die stoppen bij 9 verschillende stops. Je mag er niet met de auto in. We hebben mazzel, de bussen komen snel of staan al klaar en het is niet zo druk. We besluiten bij stop 5 uit te stappen, bij de Zion Lodge. Daar gaan we Lower Emerald hike doen die makkelijk zou zijn. De Middle is dicht door een landslide. De lower is 1,2 mijl, dat is ongeveer 15 kilometer of zo voelde het in elk geval! 🙂 hahaha. Pff berg op, langs een afgrond na al wat hikes in het andere park vandaag en naast de lamme benen die ik nog had van het lopen in Vegas,

Ik moet toch wel mager en gespierd thuiskomen!

Uiteindelijk komen we bij de beloofde waterval, het lijkt echter meer op een lekkend kraantje. Heb ik mij daar zo voor uitgesloofd? Lekker dan…..

We zien nog wel een mooie blauwe vogel, wilde kalkoenen en veel hertjes in de verte. Ook de zon op de bergen en de rivier is prachtig!

Na deze trail is het al best laat en we willen niet de laatste bussen missen. Dus gaan we terug. Tegenover het hotel zit een restaurant Kings Landing, we gaan daar maar eten, dan kunnen we de auto laten staan. Het is er vrij prijzig, we kiezen daarom maar allebei een hamburger die met $ 18.00 nog aardig aan de prijs is. (voor een hamburger…) Het duurt even maar hij smaakt ons goed, we hadden ook flink trek!

Daarna vlug naar onze kamer, lekker douchen en weer onze dingen regelen. Inmiddels is het alweer 23.00 uur. Dat uur vooruit helpt ook niet.

Morgenochtend gaan we Zion weer in voor we doorgaan naar Page. Daar hebben we 2 overnachtingen en gaan we wat meer relaxen!

Tot morgen! xx

Hieronder de foto’s van Zion

Huub had een vriendje

Ons hotelblok, wij zitten helemaal rechts boven

De enorme waterval

Mooi vogeltje

Het pad naast de dieper liggende rivier

Vermoeide blik

Vannacht schrik ik mij te pletter als Huub zijn wekker op zijn mobiel om  3.45 af gaat. Die staat nog van vorige week woensdag toen we naar het vliegveld moesten. Hij kan zijn mobiel niet vinden dus het duurt ook nog even….gelukkig vallen we wel snel in slaap maar om 7.00 ben ik helaas weer wakker. Dat uitslapen lukt nog niet echt bij mij. Bij Huub gaat dat veel beter.

Uiteindelijk doen we rustig aan , Huub brengt in 2 delen de koffers naar de auto (duurt elke keer ruim een kwartier met die afstanden) en om 10.30 checken we uit via onze mobiel. Je hoeft niet langs de receptie, dat scheelt!

We laten de auto staan en gaan naar het Luxor hotel naast het Excalibur. Hier heeft Huub nog een 2-1  buffet gratis. Dus 1 betalen voor 2 personen. Deze moeten we eerst weer op onze Mlife pas zetten en daarna weer naar het buffet. Er is megaveel te eten want inmiddels is de lunch erbij gekomen. We houden het toch maaar bescheiden met echte ontbijtdingetjes. Om nu al mashed potatoes met vlees te gaan eten, gaat zelfs mij te ver!

Dan lopen we naar het Mandalay Bay hotel via een luchtbrug met allerlei winkels, restaurants en galeries. Bij een galerie gaan we binnen kijken. Prachtige foto’s van Peter Lik! Mooi, maar erg duur. Sommige foto’s lijken op de mijne. Voor 1 foto heeft hij 1,5 miljoen dollar gekregen. Beetje overdreven lijkt mij. De mijne zijn goedkoper 😉

Dan gaan we naar de Lobby van Mandalay Bay om in te checken voor mijn gratis myvegas overnachting. We staan weer 15 minuten in een rij. Ondertussen zitten we tegen elkaar te grappen dat het wel een kamer in de kelder zal worden of naast de lift en een ijsblokjesmachine….

Wanneer de keycards hebben, gaan we met de airtram terug naar Excalibur om daar de auto op te halen en vervolgens weer met de auto naar Mandalay Bay te gaan om daar te parkeren. Het klinkt alemaal heel snel maar met al het lopen erbij duurt het erg lang!

Onze kamer is op de 21e verdieping! Geen kelder dus, dat valt mee! Als we de kamer binnen komen vallen onze monden open. Wow, wat een mooie ruime kamer!

 Inmiddels zijn we alweer moe van al het gesjouw en gaan een uurtje relaxen. Dan gaan we eens bij het mooie zwembad kijken. Het is prachtig maar….gesloten. Het waait nogal en schijnbaar zijn ze bang dat iemand een palmboom op het hoofd krijgt en het hotel aanklaagt.

Dan lopen we door naar Sharkreef. Daar heb ik 2 kaarten voor via MyVegas (normaal $25.00 per persoon) Het is er mooi en ze hebben best veel vissen etc. maar het lijkt echt op het Oceanium deel van Blijdorp en in een half uur zijn we er doorheen. Goed dat dit gratis was, anders hadden we er 4x doorheen moeten lopen om het geld eruit te halen.

Het is inmiddels 16.00 uur geweest en we besluiten naar het Outletcenter te gaan. We staan uiteindelijk in een megafile waardoor we bijna 40 minuten doen over een stukje van 10 minuten.

Ik zoek speciale Puma gympen voor Carlijn, mijn “schoondochter” maar ze hebben ze niet. Zelf wil ik nog nieuwe roze Nikes maar ook die vind ik niet. Huub koopt wel een broek, 2 overhemden een een leren jack met veel korting bij Tommy Hilfiger. Ook bij Under Armour kopen we nog wat.

We eten rond 18.30 uur wat bij een Food Court en dan hebben we alweer 18000 stappen gezet! Huub heeft pijn onder zijn voet en blijkt een flinke blaar te hebben. Ik ben ook moe en heb overal pijn. We gaan daarom terug naar het hotel, we zijn wel klaar voor vandaag.

Huub prikt zijn blaar door, ik ga douchen, even liggen en schrijf het blog. Huub zet de foto’s er weer op en dan is het alweer over tienen.

Morgen hebben we ook weer een hoop te zien en te doen, maar het is ook weer een stuk rijden en in de auto zitten is lekker! (vooral voor mij) We gaan de grote stad uit en terug naar de natuur! Daarna ook 2x 2 dagen wat rustiger aan op 1 plek.

Tot morgen weer!!

Een komodo Varaan

Bij een schildpadje

Gisteren sliepen we rond middernacht. Nu hebben we geen haast en kunnen we uitslapen. Natuurlijk ben ik toch weer rond 6.00 uur wakker maar val iets later weer in slaap tot 8.00 uur. We relaxen lekker nog even en ik app met de kids thuis. Dan gaan we douchen, Huub gaat beneden koffie en thee halen. De bedoeling was er iets bij te nemen maar alles is belachelijk duur. Een muffin voor $7.00 is wat overdreven.

Ik schrijf het blog en Huub gaat bellen met Hertz, de autoverhuurder.  Gisteren in Death Valley hoorden we ineens een harde tik. We vroegen ons af wat het was maar zagen verder niks. Pas uren later zag ik dat er een ster in  de vooruit zat met een flinke barst naar mijn kant.

Wij vinden het geen fijn idee om daarmee door te rijden. Huub spreekt iemand bij Hertz en ze vragen of we een andere auto willen of alleen de ruit laten vervangen. We vragen maar een andere auto, lijkt ons de makkelijkste oplossing. We krijgen een code door en zij belt met Hertz Las Vegas Airport om te regelen dat we een andere kunnen ophalen. De verzekering die we bij de standaard autohuur hebben dekt de kosten dus het kost ons niets. Wel jammer want wij vonden het een fijne auto!

Wanneer we dus klaar zijn, gaan we met de auto naar het vliegveld hier 10 minuutjes vandaan. Brengen de auto terug, krijgen een kaartje waarmee we naar het kantoortje moeten, en krijgen daar de parkeerplek van een andere Nissan Rogue, deze keer een zilverkleurige. Dat is fijn, mocht ik weer onze eigen zilveren Volvo zoeken in een garage, klopt nu in elk geval de kleur, haha!

Met 10 minuten rijden we er weer weg, dat ging lekker snel! En we zijn blij met deze auto, we wisten net waar alle knopjes zaten dus fijn dat het geen ander merk auto is.

Dan willen we ontbijt, we hebben trek! We zoeken naar een IHOP maar de TomTom doet raar waardoor hij ons naar de Fashion Mall stuurt. Dat was de 2e locatie die we hadden opgegeven.

Nou ja, dan daar maar wat eten. We belanden bij een Food Court waar een Panda Expres zit. Beetje raar als ontbijt maar het is inmiddels 13.00 uur geweest dus we gaan voor nasi met orange chicken. Heerlijk!

Daarna shop ik nog wat voor de jongens bij Hollister en gaan we naar de Gamestop waar we iets voor Derk moeten kopen maar helaas, het is uitverkocht, ook online.

We spreken nog een verkoper van rimpelcreme die weer 1 oog van Huub wil behandelen maar daar trappen we niet meer in. Hij is wel heel grappig en vertelt dat hij in Amsterdam is geweest en over de koffieshops. Nu is dat hier in Nevada ook gelegaliseerd dus daarvoor hoeft hij niet meer naar Nederland. Dan zegt hij dat Huub de creme ook eigenlijk niet nodig heeft, hij heeft al een jonge vrouw! Haha…

We lopen nog langs wat hotels en maken wat foto’s.  Ik heb mijn oude roze Nikes aan met oude inlegzolen en ze zijn echt scheef en ik krijg pijn in mijn voet en knie. Inmiddels zijn we ook alweer moe en gaan we terug naar het hotel. Even liggen bijkomen van de gemaakte kilometers. Mijn schoenen gooi ik meteen weg.

Huub slaapt lekker 1,5 uur. Ik maak vast een begin met dit blog. Rond zessen gaan we naar de Mlife balie voor een Mlife pasje waar ze onze gratis gewonnen buffetten op zetten. Het gaat heel soepel en we kunnen met het pasje naar het buffet. Ook daar wordt niet moeilijk gedaan en we eten er weer lekker! Frisdrank is ook inclusief.

Na het eten kijken we nog even in Excalibur zelf rond, vergokken $20,00. Geen winst dit keer.

Daarna naar de strip, even wat ” by night” foto’s maken. Ook kijken we bij de M&M store, the Coca Cola store en bij wat andere winkeltjes. Dan ben ik moe, ik heb tekkelpootjes. Ruim 17.000 stappen  en dat is nog niet alles want ik heb niet constant mijn mobiel meegehad (waar de stappenteller op zit)

Rond 22.00 zijn we op de kamer. Pff lekker liggen lezen tot de oogjes dichtvallen.

snoepwinkeltje

Ons Excalibur hotel

Tot morgen!!

het casino

Hotel New York New York

M&M store

Ons hotel Excalibur